บทที่ 253

ฉินซูส่ายหัว "น่าจะเป็นเพราะอาหารที่กินตอนกลางวัน ทำให้อาหารเป็นพิษ"

"ถ้าไม่รู้คงคิดว่าเธอท้องซะอีก" ฉู่หลินเฉินพูดโดยไม่ใส่ใจ

ฉินซูรู้สึกบีบที่หัวใจ เธอปิดปากไม่พูดอะไร

เขากลับมาที่รถและหยิบน้ำขวดหนึ่ง คลายเกลียวที่ฝาแล้วส่งให้เธอ "เปิดขวดใหม่ เธอเอาไปสิ"

"อืม" เธอตอบอย่างไม่ได้ดีใจนัก ฉินซูนำน้ำมาบ้วนปาก ล้างกลิ่นเปรี้ยวนั้นออกไป

หลังจากที่ไม่รู้สึกทรมานแล้ว เธอก็ไม่กล้านั่งรถของฉู่หลินเฉินอีก

ถ้าเขารู้เข้าว่าเธอท้อง ไม่รู้ว่าเขาจะสืบที่มาของเด็กได้หรือเปล่า

เธอพูดขึ้น "ฉันคงจะไม่เหมาะที่จะนั่งรถของคุณ ฉันจะขึ้นรถไฟใต้ดิน"

หลังจากนั้นเธอก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ให้โอกาสฉู่หลินเฉินขวางทางได้

ฉู่หลินเฉินทำได้เพียงเตะประตูรถอย่างไม่พอใจ

ฉินซูเดินไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน

ฝีเท้าเดินเข้ามาข้างหลังเธอและฝ่ามือตบไหล่ของเธอ

เธอคิดว่าเป็นฉู่หลินเฉินที่กำลังไล่ตามเธอโดยไม่รู้ตัว และหันกลับไปมองอย่างระมัดระวัง

"จางอี้เฟย?"

ฉินซูถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

"ทำไมดูตื่นเต้นขนาดนี้ล่ะ?" จางอี้เฟยพูดติดตลก และชี้ไปด้านข้าง “รถของฉันจอดอยู่ตรงนั้น ฉันลงมาเรียกคุณ ไปขึ้นรถกันเถอะ”

ขณะนั่งในรถของเขา ฉินซูก็อดสงสัยไม่ได้ "ทำไมคุณถึงได้..."

"ตอนที่ฉันโทรหาคุณ ฉันเกือบจะถึงร้านน้ำชาแล้วล่ะ แต่เป็นเพราะคุณปฏิเสธเร็วมาก ทำให้ผมไม่มีโอกาสได้พูดจนจบ" จางอี้เฟยพูดอย่างช่วยไม่ได้

“ขอโทษ” ฉินซูยิ้มขอโทษ

จางอี้เฟยส่ายหัวและขับรถต่อ

เขาจ้องมองไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งวางบนพวงมาลัย

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถามอย่างลังเล "ฉันเพิ่งเห็นคุณกับฉู่หลินเฉินอยู่ด้วยกัน พวกคุณ..."