บทที่ 257

ใบหน้าสดใสปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

แม้ว่าฉินซูจะไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสาวงาม แต่ก็จัดว่าอยู่ในระดับกลาง ๆ โดยเฉพาะรังสีความเย็นชาที่ออกมาจากร่างกายของเธอ ทำให้ผู้คนไม่สามารถละสายตาได้

อย่างไรก็ตาม บางคนจำเธอได้

"ยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่ใช่คนหลอกลวงอีก? นี่ไม่ใช่ฉินซูที่ปลอมตัวเข้าไปแต่งงานกับตระกูลฉู่หรอกเหรอ?!" ผู้หญิงคนหนึ่งที่มองดูตะโกนออกมา

“ใช่ ดูเหมือนจะเป็นเธอ!”

"ถึงว่าทำไมหน้าตาคุ้น ๆ นัก ที่แท้ก็เป็นเจ้าสาวตัวปลอมที่แกล้งเป็นเพื่อนที่ดีนี่เอง อยากแต่งเข้าตระกูลร่ำรวย สุดท้ายก็โดนไล่ออกมา!"

"เมื่อครู่นี้บอกว่าตัวเองเป็นหมอเหรอ? ได้ยินว่าเธอยังเรียนไม่จบนะ มีคุณสมบัติอะไรจะมาเป็นหมอ? หลอกลวงคนอื่นอีกแล้ว!"

ทุกคนต่างหยิบโทรศัพท์ออกมาทีละเครื่อง บางคนเปิดหน้าเว็บเพื่อตรวจสอบ และบางคนก็ถ่ายรูปของฉินซูต่อไป

หญิงชราที่สงสัยฉินซูตั้งแต่แรกพ่นลมออกจากจมูก "ที่แท้ก็เป็นพวกสิบแปดมงกุฎ คอยดูฉันนะ ฉันจะเรียกตำรวจมาจับเธอ!"

จากนั้นเธอก็หยิบมือถือเครื่องเก่าออกมาเตรียมจะโทรออก

หญิงตั้งครรภ์ที่ยืนอยู่ข้างเธอ ดูหมดหนทางและพูดโน้มน้าวขึ้น "คุณยาย อย่าหุนหันพลันแล่นไปเลยค่ะ เธอไม่ได้หลอกอะไรฉันเลย"

"ไม่ได้ เธอให้เบอร์ของเธอไว้ เพื่อจะจะหลอกลวงแน่ ๆ ต้องจับเธอให้ได้" หญิงชราหัวแข็งและตัดสินว่าฉินซูเป็นคนโกหก เธอจึงต้องโทรไป

ฉินซูเห็นแบบนี้ก็พูดไม่ออกสุด ๆ

เมื่อเห็นคนดูเยอะขึ้นเรื่อย ๆ คงไม่ดีที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป

ฉินซูสวมหน้ากากอนามัยและเตรียมจะจากไป

"อย่าปล่อยให้เธอหนีไป ให้คนไปหยุดเธอไว้..." หญิงชราสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรถไฟใต้ดินที่อยู่ด้านข้าง

“เราไม่มีหลักฐานสำหรับเรื่องนี้นะครับ คุณไม่สามารถเข้าไปยุ่งได้" พนักงานรักษาความปลอดภัยพูดอย่างมีเหตุผล

หญิงชราวิ่งไปข้างหน้าและคว้าข้อมือของฉินซู "เธอยังไม่ได้รับอนุญาตให้ไป!"

ฉินซูพูดด้วยใบหน้าที่เย็นชาว่า “ฉันไม่ได้ขโมยหรือปล้นใคร ไม่ได้หลอกใคร คุณจะเอาอะไรมาห้ามไม่ให้ฉันไปคะ? ด้วยอายุของคุณ ฉันจะไม่ลงมือทำอะไร ขอให้คุณปล่อยฉันด้วยค่ะ"

เพราะอีกฝ่ายอายุเยอะแล้ว เธอจึงให้เกียติ

"นี่! ยัยเด็กคนนี้นี่ ดูก็รู้ว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอน กล้ามาพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!" หญิงชราขยับกำปั้น เกือบจะตีฟาดไปที่หน้าของฉินซู