บทที่ 258

แต่จนกระทั่งทุกคนแยกย้ายกันไป ไม่มีใครเดินขึ้นไปหาฉินซูเพื่อขอโทษเธอ

อย่างไรก็ตาฉินซูไม่ได้สนใจนัก

เธอดึงสายตากลับมา จ้องมองลงไปที่พื้น และมองดูหญิงชราที่ล้มลงกับพื้น “ถ้าเอวคุณเจ็บจริง ๆ ฉันตรวจให้ได้นะคะ”

หญิงชรายืนขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ และมองซ้ายมองขวาแล้วพูดเรื่องอื่น "เอ่อ ต้องโทษที่พื้นมันลื่นเกินไป!"

หลังจากบ่นออกมา เธอก็มองไปที่ฉินซูอย่างไม่เต็มใจ และพูดว่า "สาวน้อย ยังไงก็ขอโทษด้วย ฉันเป็นคนขี้กังวล เลยเข้าใจเธอผิดไป"

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉินซูกระตุกยิ้มที่ริมฝีปากของเธอ

ตอนนี้รถพยาบาลเบอร์ 120 ที่โทรไปก็มาถึง และพยาบาลก็พาหญิงตั้งครรภ์ออกไป

ก่อนจากไป เธอหันไปมองที่ฉินซูและพูดว่า “คุณฉิน ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณนะคะ ฉันขอโทษจริง ๆ ที่เมื่อครู่นี้ฉันไม่สามารถยืนหยัดเพื่อช่วยคุณได้”

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงเด็กในท้อง เด็กจะไม่เป็นอะไรคะ คุณรอเป็นแม่คนอย่างสบายใจเลย"

อีกฝ่ายคิดไม่ถึงว่าฉินซูยังจะปลอบใจเธออีก เธอรู้สึกซาบซึ้ง และพยักหน้าด้วยความตื้นตัน จากนั้นก็จากไปพร้อมกับพยาบาล

ฉินซูสวมหน้ากากอนามัยอีกครั้ง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

เธอหยิบมันออกมาดู และพบว่ามันเป็นหมายเลขของคนแปลกหน้า

ฉินซูกดรับสาย และได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจากปลายอีกด้านของโทรศัพท์

“เธอเห็นความจริงใจของฉันไหม?”

ฉินซูเลิกคิ้ว เงยหน้าขึ้นและเหลือบมองดูทีวีในตอนนี้ “ฉันเห็นแล้ว แล้วไงต่อ?”

"เข้าร่วมตระกูลฉู่" คำพูดของฉู่หลินเฉินเรียบง่ายและตรงไปตรงมา

ฉินซูยิ้มอย่างอดไม่ได้และพูดอย่างชัดเจนว่า "ฉันขอปฏิเสธ"

“ฉันไม่ได้แสดงความจริงใจแก่เธอไปแล้วหรือไง?” ฉู่หลินเฉินควบคุมอารมณ์

“แต่ฉันไม่ได้บอกนี่ว่าถ้าที่คุณแสดงความจริงใจแล้ว ฉันจะเข้าร่วมตระกูลฉู่”