บทที่ 319

เว่ยเหอเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นสีหน้าของวคุณชายของเขา หัวใจของเขาก็เต้นแรงโดยอัตโนมัติ

ใครมาทำให้คุณชายฉู่รำคาญอีก?

"คุณชายฉู่ มีอะไรเหรอครับ?" เว่ยเหอกล่าวด้วยความเคารพที่สุด

“ฉันบอกให้นายคอยดูทุกย่างก้าวของฉินซู ทำไมฉันไม่ได้ยินรายงานจากนายในช่วงสองวันที่ผ่านมา?”

"ครับ?" เว่ยเหอก็ตกตะลึงและเกาหัว "ช่วงนี้ไม่ใช่ว่ากำลังเตรียมงานหมั้นอยู่เหรอครับ? ผมคิดว่าคุณชายฉู่จะไม่สนใจเธอเท่าไหร่..."

เมื่อเห็นใบหน้าของชายผู้นั้นเคร่งขรึมลงเรื่อย ๆ เว่ยเหอก็ตัวสั่น และหยุดได้ทันเวลาพร้อมกับพูดว่า “มีคนคอยดูอยู่ตลอดครับ ผมจะไปถามดู!”

เสียง “อืม” ดังออกมาจากจมูกของฉู่หลินเฉิน

ไม่นานเว่ยเหอก็ได้รับการตอบรับจากลูกน้องของเขา

“สองวันมานี้ฉินซูเทียวไปเทียวมา เธอพยายามติดต่อกับเหลียงจวี๋ที่สถานีตำรวจ และที่เธอทำแบบนี้ เพราะเพื่อนของเธอขโมยสร้อยข้อมือของคุณหวังอี้หลินไป ตอนนี้เธอถูกควบคุมตัวอยู่ในห้องขังฐานลักทรัพย์"

เว่ยเหอพูดจบในประโยคเดียว และถอนหายใจกับตัวเอง

ถึงว่าทำไมสีหน้าของคุณชายฉู่ถึงไม่สู้ดีนัก เพราะมันเกี่ยวกับคุณอี้หลินนี่เอง

ฉู่หลินเฉินไม่สนใจความคิดของเขา แต่พึมพำกับตัวเอง “เรื่องเล็กน้อย เธอถึงกับต้องไปหาเหลียงจวี๋จริง ๆ เหรอ?”

"เรื่องนี้ น่าจะเป็นเพราะอยากให้เพื่อนของเธอได้รับการปล่อยตัวในเร็ว ๆ น่ะครับ แต่ถึงยังไง สถานีตำรวจก็ให้ความสำคัญมากกับเรื่องนี้ และยังคงสอบสวนอยู่”

ฉู่หลินเฉินขมวดคิ้ว

ของก็ไม่ได้หายไป จับได้แบบคาหนังคาเขา เรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลาตรวจสอบกี่วันกัน?

ฉู่หลินเฉินรู้สึกแปลก ๆ ในใจ

"นายจัดการให้หน่อย ฉันจะไปพบเหลียงจวี๋" เขาพูดอย่างเย็นชา

เว่ยเหอดูงุนงง

คุณชายฉู่แทบจะไม่ได้ติดต่อกับคนเหล่านั้น ทำไมจู่ ๆ ถึงได้...ช่างมันเถอะ เรื่องที่คุณชายฉู่จะทำ ก็เป็นเรื่องที่เขาพอคาดเดาได้อยู่

"ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ" พูดเสร็จเขาก็ถอยกลับไป

จากนั้นฉู่หลินเฉินก็สงบลง และเริ่มจัดการกับงานที่ทำอยู่