บทที่ 320

หลังจากตัดสินใจแล้ว ฉินซูก็นั่งแท็กซี่และตรงไปที่โรงน้ำชาฮั่นเถียน

โชคดีที่มีโรงน้ำชาฮั่นเถียนเพียงแห่งเดียวในไห่เฉิง และมันไม่ธรรมดาเลย

นี่คือโรงน้ำชาระดับไฮเอนด์และคลับส่วนตัว หากไม่มีบัตรสมาชิกพิเศษ จะไม่สามารถเข้าไปได้

ฉินซูหยุดที่ประตูด้วยความสงสัยในใจ

ไม่ใช่ว่าเหลียงจวี๋เป็นคนมีความยุติธรรมและน่าเกรงขามหรอกเหรอ? ทำไมถึงมาสถานที่หรู ๆ แบบนี้ หรือว่าเรื่องที่ได้ยินมา จะไม่ใช่เรื่องจริง?

เธอไม่รู้ว่าเธอควรจะเข้าไปหรือไม่อยู่สักพักหนึ่ง

ในท้ายที่สุด ความมุ่งมั่นที่จะช่วยเวินหลีทำให้เธอก้าวไปข้างหน้า

ยังไงก็ถึงที่นี่มาแล้ว ขอให้ได้เจอเขาก่อนค่อยว่ากัน

"คุณผู้หญิง ขอโทษนะครับ กรุณาแสดงบัตรสมาชิกของคุณด้วยครับ" พนักงานหยุดฉินซูเอาไว้ มองเธอหัวจรดเท้า ราวกับคุ้น ๆ หน้าเธอ

ฉินซูยิ้มเรียบง่าย และพูดโดยไม่แสดงท่าทีเขินอาย "ฉันมากับเหลียงจวี๋และคนอื่น ๆ ค่ะ"

พนักงานตกใจ "ที่แท้คุณก็เป็นแขกของเทียนจื้อฮ่าว เชิญเข้าได้เลยครับ"

ฉินซูพยักหน้าและเดินเข้าไปอย่างสง่างาม

เทียนจื้อฮ่าวอยู่ชั้น 9 เดิมทีฉินซูคิดว่าจะหายาก คิดไม่ถึงว่าเมื่อไปถึงชั้น 9 แล้ว ทั้งชั้นจะมีห้องเทียนจื้อฮ่าวเพียงห้องเดียว

น่าจะเป็นห้องส่วนตัวที่สามารถใช้ได้เฉพาะบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดเท่านั้น

ฉินซูสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทบทวนคำพูดในใจของเธอ จากนั้นก็รวบรวมความกล้าหาญ เพื่อเปิดประตู

เมื่อชำเลืองมองเข้าไป ก็พบว่าเหลียงจวื๋อยู่ในห้องพอดี

ฉินซูคว้าโอกาสนี้และก้าวไปข้างหน้าทันที "สวัสดีค่ะ เหลียงจวี๋ ฉันชื่อฉินซู ฉันมาหาคุณเพราะเพื่อนของฉันถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมย และถูกคุมขังภายใต้เขตอำนาจศาลของคุณ... "

เมื่อเหลียงจวี๋เห็นฉินซูที่จู่ ๆ ก็เข้ามาในห้อง แถมยังพูดเรื่องนี้อีก สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เมื่อมองไปที่ที่อยู่ไม่ไกลนัก ตรงนั้นวางฉากกั้นไม้แกะสลักอยู่หนึ่งบาน

เขาลดเสียงลงและตำหนิ "มันไม่มีประโยชน์ที่คุณจะมาหาผมเพราะเรื่องนี้ ออกไปเดี๋ยวนี้! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณควรอยู่"

เขาจัดฉินซูให้อยู่ในคนประเภทที่เขาเกลียดที่สุดโดยอัตโนมัติ

ฉินซูเข้าใจสิ่งนี้โดยธรรมชาติและพูดอย่างรวดเร็ว “เพื่อนของฉันถูกใส่ความ และได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมในสถานีตำรวจ ภายใต้เขตอำนาจของคุณ ฉันมีหลักฐานที่จะพิสูจน์ได้ว่าเธอบริสุทธิ์”