บทที่ 327

“พี่อี้หลิน พี่ยังจำวันนั้นที่หยูหร่านไปห้องวงจรปิดได้ไหม? ตอนนั้นเธอโกหกพวกเราหรือเปล่า?” ผู้ช่วยช่ายช่ายคาดเดา

คำพูดของเธอเตือนหวังอี้หลิน

เธอแหงนหน้าขึ้นมอง ตำแหน่งตรงนั้นที่เธอยืนในวันนั้น มีกล้องวงจรปิดอยู่หนึ่งตัวพอดี

เธอไม่ได้ไปหาพวงกุญแจที่ห้องวงจรปิดตั้งแต่แรก แต่ไปเอาวิดีโอที่ห้องวงจรปิด!

หลักฐานที่ฉินซูพูดอาจจะคือสิ่งนี้

“ที่แท้ก็หยูหร่านนี่เอง” หวังอี้หลินหน้าบึ้ง ดวงตาของเธอมองไปยังที่ที่ไม่ไกล ที่หยูหร่านกำลังถ่ายทำฉากสุดท้าย

ความชั่วร้ายแวบขึ้นมาในแววตาที่มืดครึ้มของเธอ

“พี่อี้หลิน มองไม่ออกจริง ๆ ว่าหยูหร่านคนนี้แอบเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ลับหลังพี่ และเป็นศัตรูกับพี่เงียบ ๆ ต้องสั่งสอนเธอสักหน่อยไหม?” ช่ายช่ายถามอย่างมีเจตนาร้าย

หวังอี้หลินขมวดคิ้วเล็กน้อย แน่นอนว่าเธอไม่ต้องการให้หยูหร่านได้ดี แต่...

“ไม่ต้องสนใจเรื่องเธอก่อน” หลังจากที่เธอได้ไปขอโทษที่บ้านตระกูลจางแล้ว มันไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ความโกรธของคุณชายฉู่สงบลง ทางที่ดีที่สุดคืออย่าสร้างปัญญาดีกว่า รอจนกว่าจบงานหมั้นค่อยว่ากัน

อย่างไรก็ตามเธอมีสิ่งนั้นอยู่ในมือ คิดจะจัดการหยูหร่านตอนไหนก็ได้ที่ต้องการ

คืนก่อนวันงานหมั้น ฉู่หลินเฉินยังไม่กลับมาจากออกไปทำธุระต่างจังหวัด

หวังอี้หลินร้อนใจมาก เธอรีบโทรไปหาเขาเพื่อสอบถามสถานการณ์

“ไม่ต้องห่วง เธอทำตามขั้นตอนทั้งหมดที่เตรียมไว้ก็พอ พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปแน่นอน” ฉู่หลินเฉินไม่ได้บอกรายละเอียดเธอ และวางสายไปในไม่ช้า

หวังอี้หลินโทรไปอีกครั้ง แต่อีกฝ่ายปิดเครื่องแล้ว

เธองุนงงเล็กน้อย นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

จากที่ไม่เข้าใจสถานการณ์ เธอจึงอดกังวลใจไม่ได้ งานหมั้นพรุ่งนี้ ยังสามารถดำเนินการได้ตามปกติไหม?

หวังอี้หลินปรับสภาพจิตใจให้เป็นปกติ เริ่มตั้งหน้าตั้งตารอคอยงานหมั้นที่จะมาถึงในวันพรุ่งนี้

พิธีนี้สำคัญมากสำหรับเธอ หลังจากพรุ่งนี้ เธอก็จะเป็นคู่หมั้นของคุณชายฉู่ ที่เป็นที่ยอมรับของประชาชน

วันเสาร์ที่แสงแดดสว่างสดใสและมีลมพัดโชยมาอ่อน ๆ