บทที่ 35

ในเวลาเดียวกัน ฉินซูก็เห็นข่าวทางอินเทอร์เน็ต

ภาพถ่ายและวิดีโอที่เธอโดนทวงหนี้ทั้งหมดถูกโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ที่ร้อนแรง

จู่ ๆ เธอก็แต่งงานกับทายาทของฉู่ซื่อกรุ๊ปที่ประชาชนต่างจับจ้อง ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่อิจฉา และฐานะทางสังคมที่ต่ำต้อยของเธอก็ทำให้ผู้คนประณามกันมากยิ่งขึ้น

ทันทีที่มีข่าวนี้ออกมา ชาวเน็ตต่างก็ฮึกเหิม เยาะเย้ยเกี่ยวกับฐานะครอบครัวที่ตกอับของเธออยู่ฝ่ายเดียว ตำหนิว่าเธออกตัญญู ทอดทิ้งตัดความสัมพันธ์กับพ่อบุญธรรมในขณะที่เขากำลังลำบาก…

ฉินซูมองไปที่การวิพากษ์วิจารณ์อย่างเจตนาร้ายเหล่านั้นบนอินเทอร์เน็ต อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา

หลังจากคิดดูแล้ว เกิดเรื่องราวที่ใหญ่ขนาดนี้ฉู่หลินเฉินต้องรู้ก่อนเธออย่างแน่นอน ด้วยตำแหน่งของเขา เขาไม่มีทางนั่งดูอยู่เฉย ๆ แน่

ฉินซูสงบลงแทน เรื่องนี้ปล่อยให้ฉู่หลินเฉินจัดการดีกว่า อย่างไรเสียเธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้อยู่แล้ว

เธอเก็บโทรศัพท์ แล้วตัดสินใจเขียนใบสมัครเข้าร่วมโครงการนั้นก่อน

ทันทีที่ลงไปข้างล่างก็สังเกตเห็นกล่องที่วางไว้อยู่บนโต๊ะกลาง

เธอค่อนข้างรู้สึกประทับใจ เมื่อเปิดกล่องดูด้านในมีใบอนุญาตอสังหาริมทรัพย์วางอยู่หนึ่งฉบับ และยังมีการ์ดที่เขียนด้วยลายมือแปะติดไว้หนึ่งใบ: มอบให้พี่สะใภ้ฉินซู

นี่คือของขวัญสำหรับการพบกันที่สีเหลยและเพื่อน ๆ เขามอบให้ “ภรรยาของคุณชายฉู่”

ฉินซูขมวดคิ้ว วางการ์ดลงเตรียมจะปิดกล่อง เพื่อรอให้ฉู่หลินเฉินกลับมาจะได้คืนให้เขา

เสียงกริ่งประตูดังขึ้นประจวบเหมาะพอดีในขณะนั้น

จะเป็นใคร?

ด้วยความสงสัยฉินซูเดินออกไปที่ห้องโถง เธอก็มองเห็นแม่ลูกสองคนยืนอยู่ด้านนอกประตู

“นางตัวดี ยังไม่ออกมาเปิดประตูอีก!”

โจวซือฉินพูดไปด่าไปและกดกริ่งประตูอย่างแรง

“คุณแม่ บ้านหลังนี้อลังการมาก แม่แน่ใจนะว่าพี่อยู่ที่นี่?” จงหยู่อ๋างถามขึ้นขณะที่มือข้างหนึ่งกำลังเล่นเกมส์ในโทรศัพท์มือถือ