บทที่ 38

"น่าจะ?"

ฉู่หลินเฉินเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจ "เธอแกล้งทำเป็นผู้หญิงไม่สนใจของแบรนด์เนมต่อหน้านาย แล้วนายรู้หรือเปล่าว่า ลับหลังพวกเรา เธอข่มขู่เอาเงินจากอี้หลิน? ความป่าเถื่อนของผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่น้อย แค่ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้เปิดเผยธาตุแท้ของมาเท่านั้น เพราะว่าของล่อใจมันยังไม่เยอะพอน่ะสิ!"

ฉินซูจะแกล้งแสดงละครว่า ไม่อยากได้บ้านพักตากอากาศราคาหลายสิบล้านได้อย่างไร เธอคงต้านทานไม่อยู่

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ยืนยันได้แล้วเหรอ?

เมื่อนำเรื่องสองเรื่องบวกเข้าด้วยกัน ความปรารถนาดีของฉู่หลินเฉินที่มีต่อฉินซูก็หายไปทันที เหลือไว้เพียงความเกลียดชังเท่านั้น

เรื่องที่เธอคุกคามหวังอี้หลินเพื่อเอาเงินแปดแสน เขายังไม่ได้เก็บบัญชีเธอ เรื่องนี้จะปล่อยไปไม่ได้

เมื่อคิดได้ดังนี้ ก็พูดด้วยขึ้นด้วยใบหน้าหล่อเหลาเย็นชานั่น "หาคนไปจัดการ เอาโจวซื่อฉินกับลูกออกไป"

เว่ยเหอตกใจอ้าปากค้าง ผ่านไปครู่หนึ่งถึงจะเรียกสติกลับมาได้ เขาพูดอย่างลนลาน "ได้ครับ"

แต่ในใจเขากลับเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ไม่ว่าจะดูยังไงฉินซูก็ไม่ใช่คนโลภแบบนั้น

...

หวังอี้หลินกลับไปยังบ้านพักตากอากาศอีกครั้ง ภายใต้การดูแลของบอดี้การ์ด ขณะเดียวกันโจวซือฉินและลูกถูกไล่ออกไปจากบ้าน

"ตอนนี้เธอคงเข้าใจชัดเจนแล้วสินะว่าใครคือเจ้าของบ้านตัวจริง!"

จางเหวินยืนพูดอย่างภาคภูมิใจตรงบันได มองโจวซือฉินที่เพิ่งล้มลงไป "ทำร้ายลูกสาวของฉัน แถมยังไม่ดูสถานะของตัวเองอีก เธอคิดว่าเธอคู่ควรกับที่นี่?"

โจวซือฉินโกรธจนทนไม่ไหว แต่เมื่อบอกไปที่บอดี้การ์ดที่ท่าท่างไม่ควรยุ่งด้วยอย่างชัดเชนแล้ว เธอทำได้แต่จำยอมพาลูกออกไปจากบ้าน พร้อมกับโทรหาฉินซูอย่างโกรธเคือง

หวังอี้หลินกับแม่ไล่โจวซื่อฉินออกไปแล้วก็ให้บอดี้การ์ดช่วยจัดข้าวของอีกด้วย หลังจากนั้นจึงปล่อยให้พวกเขากลับบ้านไป

พวกเธอย้ายของทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว คืนนี้จะนอนที่นี่

จางเหวินพูดด้วยรอบยิ้มว่า "ลูกสาว ลูกไม่ต้องกังวลว่าฉินซูจะมาทำลายความรักของลูกกับคุณชายนะ ลูกดูสิ แม่แค่โทรศัพท์ไปครั้งเดียว คุณชายก็ช่วยลูกจากเรื่องร้าย ๆ นี่ทันทีเลย เขาดีกับลูกมาก!"

หวังอี้หลินไม่สามารกซ่อนความภูมิใจบนใบหน้าของเธอได้ เธอยิ้มแล้วยิ้มอีก แต่ก็มีความรู้สึกเสียดายเล็กน้อย "เสียดายจังที่เขาไม่ได้มาด้วยตัวเอง"