บทที่ 41

เธอยื่นมือออกมาทันที "ห้าล้าน!"

ฉู่หลินเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเหลือบมองไปที่ฉินซูพร้อมกับตอบกลับโจวซือฉิน "เธอเหมาะสมกับราคานี้เหรอ?"

"ถ้าอย่างนั้น.....สามล้าน?" โจวซือฉินไม่ได้คิดเอาไว้ แต่ถึงอย่างไร เธอก็กำลังจะได้ฮุบเงินของฉู่หลินเฉิน

ฉู่หลินเฉืนหัวเราะออกมา "สองล้าน"

โจวซือฉินกัดฟันพยักหน้า "ได้!"

เงินสองล้านนี้หลังจากใช้หนี้ ก็ยังมีเหลืออีกเล็กน้อย แต่ก็ยังดีกว่าไม้ได้อะไรเลย!

ฉู่หลินเฉินเขียนเช็คใบหนึ่งให้เธอ "รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอย่างไร?"

"คุณวางใจเถอะค่ะ ต่อจากนี้ฉินซูก็จะกลายเป็นคนของคุณแล้ว ฉันจะหุบปากเอาไว้ให้ดี! จะปิดปากให้เงียบ!" โจวซือฉินรับเงินไป เธอเดินจากไปพร้อมกับจงหยู่อ๋างอย่างมีความสุข

ฉินซูดูการต่อรองราคาของคนทั้งคู่ แล้วก็ "ขาย" ตัวเองแบบนี้แล้ว คงจะเป็นการโกหกถ้าบอกว่าไม่โกรธ

เธอรู้ว่าโจวซือฉินเป็นคนโลภ แต่ไม่คิดว่าจะไร้ขีดจำกัดขนาดนี้ ยังไงก็เรียกเธอว่า "แม่" มาห้าปี สุดท้ายกลับขายเธอให้กับคนอื่นเฉกเช่นสิ่งของ

แต่ด้วยความมีเหตุผลเธอจึงอดกลั้นความโกรธเอาไว้ และถามขึ้น "คุณชาย นี่มันหมายความว่าอย่างไร?"

ฉู่หลินเฉินเหลือบมองเธอ ดวงตาของเขาหรี่ลง

ผู้หญิงคนนี้ เมื่อครู่ที่โจวซือฉินเอ่ยปากขายเธอ อารมณ์ของเธอแปรปรวนเป็นอย่างมาก แต่ผ่านไปครู่เดียวก็เย็นลงราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ความสามารถในการณ์ควบคุมอารมณ์ได้ดีเยี่ยม ในสถานการณ์เช่นนี้ทำให้ฉู่หลินเฉินอดที่จะหันไปมองไม่ได้

อารมณ์ขี้เล่นเกิดขึ้นในใจของเขา "เมื่อกี้เธอก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอไง ฉันซื้อเธอด้วยเงินสองล้าน ดังนั้น ต่อจากนี้ไม่ว่าฉันต้องการอะไร เธอก็ต้องทำตาม เข้าใจไหม?"

ฉินซูขมวดคิ้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณชายรู้หรือเปล่าว่าการค้ามนุษย์มันผิดกฏหมาย?"

"แต่เงินของฉันถูกใช้ไปเพราะเรื่องของเธอจริง ๆ นี่ เธอจะไม่ตอบแทนให้ฉันหน่อยเหรอ?"

ฉินซูโกรธจนหายใจไม่ออก มีเพียงคำสามคำที่พูดออกมา "ไร้ยางอาย"

ถึงแม้ว่าเว่ยเหอที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตำหนิอยู่ในใจ การกระทำของคุณชายของเขา มันช่าง...น่าไม่อายจริง ๆ

เมื่อเห็นความโกรธของฉินซู ฉู่หลินเฉินก็กดริมฝีปากของเขาเบา ๆ เพื่อให้เห็นธาตุแท้ของเขา