บทที่ 48

เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จ ฉินซูไม่ได้สังเกตความผิดปกติของฉู่หลินเฉิน

เธอเอาชุดที่เลอะใส่ลงในถุง "แล้วชุดนี้ทำยังไง?"

ได้ยินเสียงนุ่มนวลของเธอ ฉู่หลินเฉินพูดคำสองคำออกมาเบา ๆ "ทิ้งไป"

“แต่ว่าชุดนี้มัน..." แพงนะ

เธอไม่ได้พูดคำสุดท้ายออกมา เขาก็เอาถุงในมือโยนลงถังขยะ และเดินนำออกไปข้างนอก

เขาเดินอย่างเร่งรีบราวกับจะหนีเธอ

ฉินซูทำได้เพียงเดินตามไป

ในงานเลี้ยงบรรยากาศกำลังคึกคักถึงขีดสุด ฉู่หลินเฉินพาฉินซูออกมาก่อน อย่างไรเสีย เขาก็ได้บรรลุตามจุดประสงค์แล้ว

เมื่อทั้งสองเดินมายังที่จอดรถและกำลังเตรียมตัวขึ้นรถ ทันใดนั้นก็มีผู้หญิงคนนึงวิ่งมาทางด้านหลัง

"ฉู่หลินเฉิน ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้?! นายทำให้ฉันใช้ชีวิตไม่ได้ ฉันอยากให้นายตาย..."

หญิงสาวผมยุ่งเหยิง ท่าทางเสียสติ ในมือถือมีดปอกผลไม้คมกริบ สว่างวาบเข้าตาของฉินซู

ฉินซูยืนอยู่ข้างกายฉู่หลินเฉิน เธอเข้าใกล้ผู้หญิงคนนั้นไปทุกที

เมื่อเห็นมีดเล่มนั้น เธอก็ยกมือขึ้นบังโดยสัญชาติญาณ

ความเจ็บปวดแล่นมาที่แขนของเธอ เกิดเป็นแผลปริ จากนั้นเลือดก็ไหลออกมา

ดวงตาของฉู่หลินเฉินเต็มไปด้วยความตกใจ

"คุณชายฉู่!"

เว่ยเหอเห็นอย่างรวดเร็ว เขาวิ่งลงมาจากรถเพื่อห้ามผู้หญิงคนนั้น ดึงมีดออกจากมือของเธอ ดันเธอไว้กับกระจกรถ

เว่ยเหอปัดผมยุ่งเหยิงของผู้หญิงคนนั้นออก เขาจำเธอได้ "คุณคือถังซานลูกสาวของถังเป่าเย่"

ฉู่หลินเฉินแสดงสีหน้ารังเกียจและพูดขึ้นอย่างเย็นชา "อย่าให้เธอมาบ้าทีนี่"

ผู้หญิงคนนั้นยังคงดิ้น ทั้งร้องไห้ทั้งก่นด่า "นายทำให้ฉันสูญเสียทุกอย่าง ไม่เหลือแม้กระทั่งความเป็นผู้หญิง ฉันก็จะทำลายนาย!