บทที่ 56

ฉินซูนำเงิน 800,000 หยวนนั้นบริจาคไปแล้วจริง ๆ และยังบริจาคในนามของเธอ...

800,000 หยวน... เงินของฉัน

เดิมทีวางแผนไว้ว่ารอให้เวลาผ่านไปสักพักจะหาวิธีเอากลับมา มันสามารถซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมได้หลายใบ

แต่ถูกบริจาคออกไปแล้ว

ฉินซูจงใจแน่ ๆ!

หวังอี้หลินกัดฟันแน่นจนฟันเหมือนจะหัก แต่เพราะว่าฉู่หยุนซีและหลิวเหวยลู่อยู่ที่นี่ด้วย เธอจึงต้องฝืนยิ้มรับมา “ขอบคุณ ดูเหมือนว่าฉันจะเข้าใจเธอผิด”

ฉินซูยิ้มเบา ๆ “ไม่ต้องขอบคุณ”

พูดจบก็หันหลังเดินออกไป

ครั้งนี้ฉู่หยุนซีไม่ได้ขวางเธอไว้ แต่มองไปที่หวังอี้หลินและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แต่เธอก็ไม่ได้เข้าไปพัวพัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างหวังอี้หลินกับฉินซู แต่เธอก็ไม่เข้าข้างของเลียนแบบอย่างฉินซู

ฉู่หยุนซีหยิบใบรับรองการกุศลขึ้นมา ยิ้มและพูดว่า “อี้หลิน จริง ๆ แล้วเธอก็ชอบการกุศลด้วยเหรอ? ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงจิตใจดีขนาดนี้ คุณแม่ของฉันก็เข้าร่วมกิจกรรมการกุศลอยู่บ่อย ๆ หลังจากนี้ทั้งคู่ก็จะไปมาหาสู่กันอย่างมีความสุขมากขึ้นแน่ ๆ! ใช่ไหมคะคุณแม่?”

สายตาของหลิวเหวยลู่หันกลับมาจากการมองดูด้านหลังของฉินซูที่เดินจากไป เธอพยักหน้าและพูดว่า “อี้หลิน วันหลังถ้ามีเวลาก็มาทานอาหารว่างที่บ้านสิ”

หวังอี้หลินรีบตอบด้วยความดีใจ “ขอบคุณค่ะคุณผู้หญิง”

หลิวเหวยลู่เชิญเธอด้วยตัวเอง เท่ากับเป็นการส่งสัญญาณที่ดีต่อเธอ

เธอรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย ดูแล้วเงิน 800,000 หยวนแลกกับใบรับรองการกุศลก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกัน

แต่น่าเสียดาย จากเดิมที่คิดว่าจะทำให้ฉินซูขายหน้า คิดไม่ถึงว่าเธอจะทำตัวสบาย ๆ แล้วจากไป