บทที่ 97

ทั้งฉินซูและฉู่หลินเฉินต่างก็หันไปมอง

นี่อาจจะเป็นปัญหาด้านการก่อสร้าง มีหลุมยุบเกิดขึ้นที่กลางเวที นักแสดงที่แสดงอยู่เมื่อครู่ตกลงไป เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกำลังดึงเธอขึ้นมา

หลังจากช่วยเธอขึ้นมาได้อย่างยากลำบาก หยู่หรานขึ้นมานั่งอยู่บนเวที สีหน้าของเธอแสดงออกถึงความเจ็บปวด เธอเอามือนวดที่ขาซ้าย ที่เข่าของเธอมีเลือดไหลออกมา เธอพูดด้วยริมฝีปากสั่น “ขาฉัน…”

ฉู่หยุนซีตกใจจนหน้าซีด แม้ว่าหยู่หรานจะเป็นแค่นักแสดงธรรมดาคนหนึ่ง แต่ในงานที่สำคัญแบบนี้ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จะต้องเป็นข่าวใหญ่อย่างแน่นอน งานเปิดตัวที่เธอวางแผนเตรียมตัวจัดมานานกำลังจะพังทลายลง!

เป็นไปตามคาด นักข่าวกรูกันไปรุมอยู่หน้าเวทีแล้ว พวกเขาถ่ายรูปไม่หยุด

ฉู่หยุนซีรีบให้คนโทรตามรถพยาบาล

ห้ามให้ขาของหยู่หรานขยับแม่แต่นิดเดียว ดูแล้วอาการไม่ค่อยดีสักเท่าไร

ในฐานะนักเต้น ขาสองข้างนี้มีค่ากับเธอมาก ถ้าบาดเจ็บไปถึงกระดูก อนาคตของเธอคงจะพลังทลาย

เมื่อเห็นเข่าที่มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ก็มีคนพูดขึ้นว่า "รีบ ๆ หาวิธีจัดการหน่อย อย่างน้อยก็ห้ามเลือดก่อนไม่ดีเหรอ? รอรถพยาบาลมาคงไม่ทันการ"

แม้จะพูดแบบนี้ แต่ก็ไม่มีใครกล้าขึ้นเวทีไปช่วย มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่กลับไม่สามารถรับผิดชอบได้

ทุกคนมองหน้ากันและสุดท้ายฝากความหวังไว้กับหวังอี้หลิน

ที่นี่มีนักศึกษาแพทย์ไม่ใช่เหรอ? แถมยังเป็นนักเรียนดีเด่นอีกด้วย!

"คุณอี้หลินครับ ช่วยคุณหยู่หรานหน่อยนะครับ มีแค่คุณแล้วที่ช่วยเธอได้"

"จริงด้วย เมื่อสักครู่นี้พวกเราก็ได้เห็นการปฐมพยาบาลของคุณหมดแล้ว คุณมีความเป็นมืออาชีพ จะต้องจัดการได้แน่ ๆ!"

"ช้าไม่ได้แล้วนะครับ เลือดไหลไม่หยุดเลย..."

ภายใต้สถานการณ์นี้ ฉู่หยุนซีรีบเดินไปข้าง ๆ หวังอี้หลิน เธอกระซิบให้มีแค่คนสองคนได้ยินเท่านั้น "ตอนนี้โอกาสที่เธอจะได้โชว์ความสามารถมาถึงแล้วนะ"

หวังอี้หลินขยับปาก แต่กลับไม่มีคำพูดใด ๆ ออกมา

ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากจะแสดงความสามารถ แต่ดูแล้วอาการของหยู่หรานนั้นหนักเอาการ ถ้าเธอทำตัวเป็นฮีโร่แล้วเกิดเหตุเหมือนตอนที่ช่วยคุณย่าตระกูลฉู่ล่ะ อยากจะแสดงฝีมือแต่กลับออกมาแย่ เธอจะไม่ขายขี้หน้าแย่เหรอ?

เธอคิดวิเคราะห์ในใจอย่างชัดเจนแล้ว