บทที่ 718 รับลูกสาวกลับเข้าวัง

พี่เซียงอวี้ที่อยู่ข้างๆ อดหัวเราะไม่ได้

ความลำเอียงขององค์หญิงชัดเจนเกินไป ฮองเฮาเหนียงเหนียงกินเนื้อสัตว์ได้ แต่ฮ่องเต้กินได้แค่ผักใบเขียวเล็กๆ หรือ?

แต่กู้โม่หานก็ไม่ได้รู้สึกหงุดหงิด แต่กลับดูมีความสุขมาก เขาคีบอาหารที่เกี๊ยวน้อยชอบกินมากมายใส่ลงในชามของนาง เอ่ยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและอบอุ่น “แม้ว่าอาหารที่แม่เจ้าทำจะอร่อยเลิศรสมากที่สุดในโลก แต่ก็ต้องค่อยๆ กิน ระวังจะสำลัก”

พูดจบเขาก็คีบผักในชามเข้าปาก แล้วเคี้ยวอย่างละเอียด ให้รสชาติติดตราตรึงใจ

ในทางปฏิบัตินั้นประจบองค์หญิง ในทางภาษาก็กล่าวชมเชยฝีมือการทำอาหารของเหนียงเหนียง

เซียงอวี้อดก้มหน้าลงไม่ได้ แอบหัวเราะกับตัวเอง

ฮ่องเต้เปิดหูเปิดตาแล้ว รีบง้อเหนียงเหนียงหน่อยเถอะ ครอบครัวจะได้อยู่เป็นสุข

เกี๊ยวน้อยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ กินอย่างเอร็ดอร่ย หนานหว่านเยียนกินข้าว พลางมองไปที่สองพ่อลูกอย่างเงียบๆ ในใจรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไร

ความจริงนางรู้สึกได้ว่า ท่าทีของเกี๊ยวน้อยที่มีต่อกู้โม่หานนั้นเปลี่ยนไปมาก

เห็นได้ชัดว่าสนิทกันมากขึ้นกว่าเดิม เริ่มแบ่งปันอาหารกับกู้โม่หานแล้ว

กู้โม่หานมองเห็นกุ้งตัวใหญ่บนโต๊ะจึงคีบมันมา นิ้วขาวเรียวเย็นเยียบของเขาค่อยๆ แกะเปลือกกุ้งอย่างระมัดระวัง

ท่าทางที่เขาก้มหน้าลงอย่างจริงจังดูน่าดึงดูดมาก ไม่สนใจว่ามือของเขาจะเปรอะเปื้อนหรือไม่

รีบแกะเปลือกกุ้งออกให้หมด กู้โม่หานใส่กุ้งครึ่งหนึ่งลงในจานสะอาดข้างมือของเกี๊ยวน้อย จากนั้นให้อีกครึ่งที่เหลือแก่หนานหว่านเยียน

เขามีรอยยิ้มอันทรงเสน่ห์ สีหน้าเต็มไปด้วยความเอ็นดู “ข้าจำได้ว่าเจ้าชอบกินอันนี้”

หนานหว่านเยียนมองไปที่เนื้อกุ้งสีขาวผุดผ่องตรงหน้า พลางขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ

กู้โม่หานไม่ใช่คนที่ชอบดูแลคนอื่น เมื่อก่อนเขายังแกะกุ้งช้า ไม่ถนัดเลย แต่ตอนนี้กลับชำนาญมาก…

พี่เซียงเหลียนเห็นเช่นนั้นก็ตกใจเหมือนกัน ในใจรู้สึกแปลกๆ ชอบกล

ต้องรู้ว่า ที่ผ่านมาล้วนเป็นผู้หญิงที่ชอบประจบสอพลอสามีของตัวเอง เรื่องแกะกุ้งนี้ ฮ่องเต้เป็นถึงราชา คงไม่จำเป็นต้องแกะกุ้งให้ฮองเฮาเหนียงเหนียงกินด้วยตัวเองหรอกมั้ง?

แบบนี้มันเป็นการตามใจฮองเฮาเหนียงเหนียงและองค์หญิงมากเกินไป!

กู้โม่หานเห็นว่าหนานหว่านเยียนไม่เคลื่อนไหวใดๆ จึงใส่ลงในชามของนางโดยตรง “เดี๋ยวจะเย็นเสียก่อน เนื้อกุ้งเวลาเย็นแล้วจะมีกลิ่นคาวแรงมาก”

เขาจ้องมองนาง ดวงตาดุจหงส์หรี่ลงเหมือนมีความคาดหวัง ใบหน้าอ่อนโยน มีคำเยินยออย่างชัดเจน