บทที่ 751 ศักดิ์ฐานะของหยุนอี่ว์โหรว

อะไรนะ?!

ยามนี้เองแม้แต่ปี้หยุนก็ยังสับสนงวยงงแล้ว นางมองไปทางหยุนอี่ว์โหรวที่อยู่ด้านข้างด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

ตอนที่เกิดเรื่องขึ้นกับเสิ่นอี่ว์ เมื่อผู้คนตลอดทั่วทั้งจวนอี้อ๋องล้วนได้ทราบว่าผู้ร้ายคือพ่อบ้านกาวนั้น ต่างก็เห็นว่าช่างไร้เหตุผลจนน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งแล้ว คิดมิถึงว่าหยุนอี่ว์โหรวนั่นเองจึงเป็นผู้ร้ายตัวจริงที่คอยชักใยบงการอยู่เบื้องหลัง!

หยุนอี่ว์โหรวเองก็ชะงักกึกสีหน้าหมองคล้ำเช่นกัน รู้สึกตระหนกตกใจสับสนวุ่นวายจนทำอะไรมิถูก คิดมิถึงอย่างเด็ดขาดว่าเรื่องนี้จะเชื่อมโยงพัวพันมาถึงนาง

เรื่องยุ่งๆ วุ่นวายโกลาหลคร่าชีวิตทั้งสามนี้ ภายใต้หลักฐานผูกมัดหนาแน่นดุจดั่งภูเขาบรรพต ต่อให้นางสติปัญญาสูงล้ำยิ่งกว่านี้ คราวนี้ก็มิสามารถสลัดรอดพ้นได้แล้วเช่นกัน……

ใบหน้าที่ขาวเนียนหล่อเหลาคมคายของกู้โม่หาน ยามนี้เขียวคล้ำหม่นหมองน่าสะพรึงกลัว พยายามฝืนข่มสติอารมณ์ ดวงตาเย็นเยียบถมึงทึงจ้องมองจดหมายฉบับที่สามเขม็ง ริมฝีปากบางซีดขาวอยู่บ้างเล็กน้อย โกรธเคืองเกรี้ยวกราดราวกับต้องการทำลายจดหมายให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

เสิ่นอี่ว์เห็นสถานการณ์เช่นนั้น เขาคุกเข่าลงตรงหน้ากู้โม่หานด้วยความเคารพนอบน้อมอย่างยิ่ง กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังและหนักแน่นว่า

“กราบบังคมทูลฮ่องเต้ สิ่งที่ฮองเฮาเหนียงเหนียงกล่าวมาทั้งหมดในวันนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ข้าน้อยตรวจสอบมาด้วยตนเองในช่วงหลายวันมานี้ มิใช่เรื่องเท็จแปลกปลอมอย่างเด็ดขาดพะย่ะค่ะ”

เสิ่นอี่ว์ขบคิดแล้วพูดขึ้นอีกว่า “กราบบังคมทูลฮ่องเต้ ตอนนั้นสืบเนื่องเพราะข้าน้อยได้พบความจริงแล้วว่า หยุนอี่ว์โหรวเป็นผู้สร้างข่าวลือเกี่ยวกับคุณหนูทั้งสองนั่นเอง นอกจากนี้ยังมีหลักฐานที่นางหาใช่เป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของพระองค์ไม่ จึงได้ถูกหยุนอี่ว์โหรวและพ่อบ้านกาวร่วมวางแผนเล่นงาน จนเกือบเสียชีวิตไปแล้วพะย่ะค่ะ”

“ตอนนี้ข้าน้อยล้วนจำขึ้นมาได้ทั้งหมดแล้ว จึงได้นำเรื่องราวทั้งหมดออกมาเปิดเผยจนหมดสิ้น หวังว่าคนที่กระทำผิดความคิดชั่วร้ายจะต้องได้รับโทษทัณฑ์ในที่สุด! มิอาจปล่อยให้ลอยนวลอยู่เหนือกฎระเบียบบ้านเมืองต่อไปพะย่ะค่ะ!”

ภายในห้องโถงใหญ่เงียบสงัดดุจความตายก็มิปาน ไม่มีใครสักคนหาญกล้าพูดจามากความ เซียงอวี้และคนอื่นๆ ต่างจ้องมองด้วยความโกรธเคืองอยู่เช่นนี้ ตั้งหน้าตั้งตารอคอยผลลัพธ์

นิ้วเรียวยาวสวยงามของหนานหว่านเยียนลูบคลำอยู่ตรงบริเวณท้อง คอยมองดูศีรษะสั่นสะท้านมิหยุดนิ่งตลอดเวลาของหยุนอี่ว์โหรว สีหน้าซีดเผือดอีกทั้งแก้มก็บวมแดง และดวงตาเย็นชา

ตอนนี้โทษฐานความผิดสามข้อหาล้วนระบุอย่างชัดเจนแล้ว หากครั้งนี้กู้โม่หานยังจะปกป้องหยุนอี่ว์โหรวอีกละก็ เช่นนั้นเขาก็เป็นได้เพียงแค่คนโง่เขลาเบาปัญญาคนหนึ่งเท่านั้นแล้วจริงๆ!

แต่กู้โม่หานย่อมมิใช่คนโง่เขลาเบาปัญญา เส้นเลือดบนหน้าผากปูดขึ้นมาแล้ว เหมือนกับมีมือข้างหนึ่งยื่นเข้าไปในหน้าอกของเขา แล้วก่อกวนสร้างความปั่นป่วนอย่างต่อเนื่อง กำลังฉีกกระชากอวัยวะภายในของเขา

หลักฐานเหล่านี้ คล้ายดั่งเป็นแส้เหล็กฟาดกระหน่ำใส่บนใบหน้าเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

หากพูดว่าหยุนอี่ว์โหรวมีส่วนร่วมในการกระจายข่าวลือละก็ เขาเองก็เคยสงสัยมาก่อน แต่เรื่องราวของผู้มีพระคุณช่วยชีวิตและการวางแผนลอบสังหารเสิ่นอี่ว์สองเรื่องนี้ เขากลับไม่เคยสงสัยมาก่อนเลยจริงๆ และก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า สตรีลักษณะอย่างหยุนอี่ว์โหรวเช่นนี้ กลับสามารถกระทำเรื่องราวบ้าคลั่งวิปลาสอย่างยิ่งถึงเพียงนี้ออกมาได้!

เพลิงโทสะภายในใจเขาพุ่งพรวดทีเดียวขึ้นไปถึงกลางกระหม่อมแล้ว เขาจ้องเขม็งมองดูหยุนอี่ว์โหรวที่สีหน้าซีดเผือดแล้วอย่างโกรธเคือง

“ข้ามิเคยคิดมาก่อนว่า เจ้ากลับชั่วร้ายยิ่งนักจนหมดสิ้นหนทางเยียวยาถึงเพียงนี้แล้ว!”

“วันนั้นหากมิใช่ข้าเป็นคนออกหน้าเอง เด็กหญิงตัวเล็กๆ สองคนนั้นก็คงเสียชีวิตไปแต่แรกแล้ว! เจ้าทราบอยู่อย่างชัดเจนว่าลูกน้อยสองคนนั้นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของข้า กลับยังหาญกล้าวางแผนลอบทำร้ายในลักษณะเช่นนี้อีก!”

“นอกจากนี้ยังมีเสิ่นอี่ว์ เขาเสี่ยงชีวิตความเป็นตายเพื่อข้า เป็นทั้งแขนซ้ายและแขนขวาของข้า เจ้ากลับบงการพ่อบ้านกาวไปสังหารคนเพื่อปิดปาก ทำร้ายเขาจนต้องได้รับโทษหนักหนาสาหัสมากถึงเพียงนี้! เจ้าช่างสมควรตายจริงๆ!”