บทที่ 85

หลังจากผู้ดูแลโจวเข้ามาก็จัดการปิดประตู ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้านาง โขกศีรษะให้นางแล้วกล่าวว่า “คุณหนูต่างสกุล ได้โปรดช่วยข้าด้วย!”

เฟิ่งชูอิ่งเห็นว่าบนหน้าของเขามีรอยมือสีดำเข้มติดอยู่จำนวนมาก ที่คอก็มีรอยถูกรัดสีดำอยู่เช่นกัน จึงทราบว่าเมื่อคืนเขาคงจะถูกทรมานมิใช่น้อย

นางจึงหันมองวิญญาณร้ายที่เกาะติดผู้ดูแลโจวอีกครั้ง ร่างวิญญาณของอีกฝ่ายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก

วิญญาณร้ายจะเติบโตขึ้นได้ก็ต่อเมื่อกลืนกินพวกเดียวกัน หรือไม่ก็กัดกินอารมณ์ด้านลบของคนเป็นอาหาร

ดูจากสภาพของวิญญาณร้าย คงจะได้กินความกลัวกับความหวาดผวาของผู้ดูแลโจวไปไม่น้อยเลย

เฟิ่งชูอิ่งถามเสียงเรียบ “ผู้ดูแลโจวคิดได้แล้วหรือ?”

ผู้ดูแลโจวแหงนหน้าขึ้นมองนาง “ขอแค่คุณหนูต่างสกุลยอมช่วยชีวิตข้า หลังจากนี้ไปข้าจะยอมรับใช้ท่านทุกอย่าง”

เมื่อคืนนี้เขาเชิญนักพรตท่านหนึ่งมาทำพิธีในบ้าน ผลคือพิธียังทำไม่ทันจะเสร็จ นักพรตคนนั้นก็โดนอะไรบางอย่างจับขึ้นไปแขวนบนคานไม้แล้ว

หลังจากพวกเขาช่วยกันพานักพรตคนนั้นลงมา นักพรตคนนั้นก็เผ่นหนีออกไปแบบไม่ลืมหูลืมตา ปฏิเสธที่จะข้องเกี่ยวกับพวกเขาอีก

เมื่อคืนนี้นอกจากเขาจะโดนผีอำแล้ว ยังเกือบจะถูกรัดคอตายด้วย

เขากลัวจนขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้ว!

เขานึกถึงคำพูดของเฟิ่งชูอิ่งในคืนนั้น จึงตระหนักว่าตนเองไม่เหลือทางเลือกอื่น จึงต้องบากหน้ามาหานาง

เฟิ่งชูอิ่งเอ่ยอย่างเฉยชา “เจ้าอยากให้ข้าช่วย เจ้าก็ควรจะแสดงความจริงใจหน่อยสิ

“หากเจ้าไม่มีความจริงใจ หรือของที่เจ้าหามาให้ข้ามันไม่มากพอ ถ้างั้นชีวิตของเจ้าก็ไม่มีค่าอะไร ข้าไม่คิดจะเสียเวลาช่วยเจ้าหรอก”

ผู้ดูแลโจวขมวดคิ้วชนกันแน่น ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าแค่เขามาขอความช่วยเหลือจากนาง นางก็จะต้อนรับขับสู้เขาเป็นอย่างดี คิดไม่ถึงเลยว่านางจะยังเล่นแง่กับเขาอีก

เฟิ่งชูอิ่งมองเขานิ่งๆ “วิญญาณร้ายที่ตามหลอกหลอนเจ้า ตายด้วยน้ำมือของเจ้าเอง เขามาเพื่อแก้แค้นเจ้าโดยเฉพาะ