ตอนที่ 138 มีคนขวางทาง

จวินมู่เหนียนกำเศษกระดาษแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “ท่านอาจารย์อยากบอกข้าว่าความฝันนั้นมันคือเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ ความจริงนั้นก็อาจจะเป็นของคนอื่น”

จวินมู่เหนียนและหานหรูเฟิงมองหน้ากัน ทั้งสองคนต่างก็งุนงง ไม่เข้าใจว่าจวินมู่เหนียนกำลังเล่นปริษนาอะไรอยู่

จวินมู่เหนียนเองก็ไม่ได้ปิดบัง สำหรับหานหรูเฟิงและจวินมู่เยว่ที่เขาเชื่อใจมาก เขาแค่รู้สึกว่าประสบการณ์ของเขามันแปลกประหลาดมากเกินไป เขากลัวว่าถ้าตนพูดออกมา พี่น้องสองคนตรงหน้านี้ก็อาจจะไม่เชื่อ

จวินมู่เหนียนครุ่นคิด อยู่ๆ ก็เอ่ยปากถาม “วันนี้วันอะไร?”

จวินมู่เยว่กางนิ้วนับแล้วถามว่า “วันที่สองเดือนสี่ ยังเหลืออีกสี่วันท่านพ่อจะให้พวกเราเลือกพระชายา”

จวินมู่เหนียนก็พูดว่า “วันนี้น่าจะเป็นวันที่ฝนตกหนัก พายุฝนนี้จะตกติดต่อกันสามวัน แม่น้ำในหวนจิ้งเจียงจะเพิ่มสูง หมู่บ้านตามชายฝั่งจะได้ผลกระทบ แต่ไม่มีอันตรายใดๆ จะเป็นผลกระทบต่อการค้าแต่ไม่ส่งผลกระทบต่อคน”

จวินมู่เหนียนกะพริบตาแล้วถามว่า “พี่เจ็ด ท่าน...ท่านคงไม่ได้เข้าสำนักทรงเป็นร่างทรงไปแล้วหรอกใช่หรือไม่?”

จวินมู่เหนียนชำเลืองมองไปที่จวินมู่เยว่แล้วพูดว่า “หรูเฟิงกลับไปพักเถอะ เจ้าแปดเจ้าไปที่หมู่บ้านฮ่วนชา ไปเตือนชาวบ้านให้ป้องกันภัยพิบัติ”

มุมปากของจวินมู่เยว่กระตุก “พี่เจ็ด ก็ไม่ใช่ว่าข้าขี้เกียจหรอกนะ แต่ท่านดูท้องฟ้าสิแดดจ้าเสียขนาดนี้ ตอนนี้มันเดือนสี่ ไม่ใช่ฤดูน้ำหลาก แล้วมันจะน้ำท่วมได้อย่างไร?”

จวินมู่เหนียนขมวดคิ้วกล่าว “เจ้าฟังที่ข้าพูดเถอะ ถ้าครั้งนี้ข้าพูดถูก ข้าจะบอกพวกเจ้าว่าทำไมข้าถึงให้ไปสืบตระกูลหร่วน”

......

ซูจื่ออวี๋นั่งอยู่ในรถม้าของจวนอ๋องฉิน ได้รับการคุ้นกันจากเทียนชิงพาไปที่เสนาบดี