ตอนที่ 139 จวินมู่เหนียนส่งชุดนี้ให้นางหรือ

ซูจื่ออวี๋และเทียนชิงมองหน้ากันและกัน ต่างฝ่ายต่างก็แสดงสีหน้างุนงง ซูจื่ออวี๋เอ่ยขึ้นมาทันทีว่า “ข้าไม่รู้จักเขาจริงๆ”

เทียนชิงพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณหนูสามไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ข้าน้อยทราบ แต่ในเมื่อท่านบอกแล้ว ข้าน้อยก็จะนำไปทูลให้ท่านอ๋องทราบ”

มุมปากของซูจื่ออวี๋กระตุก คิดในใจว่าองครักษ์เทียนชิงน่าจะเข้าใจความตั้งใจของนางผิดไปแล้วแน่ๆ นางไม่ได้กลัวว่าจวินมู่เหนียนจะเข้าใจผิด แต่ไม่รู้จักก็คือไม่รู้จัก มีอะไรให้เข้าใจผิด

แต่ไม่ว่าจะมองเรื่องนี้อย่างไรมันก็แปลกๆ อยู่

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง ชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง กล้าขวางรถม้าของจวนอ๋องฉิน เรื่องนี้มันไม่ธรรมดาเอามากๆ

อีกอย่างนี่เป็นรถม้าของจวนอ๋องฉินเชียวนะ ไม่ใช่ของจวนเสนาบดี ชาวบ้านคนนั้นเหตุใดถึงได้รู้จักคนในรถม้าว่าเป็นนาง ไม่ใช่จวินมู่เหนียนกันนะ?

แววตาของซูจื่ออวี๋หรี่ลง รู้สึกได้กลิ่นไม่ชอบมาพากล

......

หลังจากนั้นสามวัน ช่วงเวลาเที่ยง

หลังจากออกจากจวนของมู่เหนียนเมื่อสามวันก่อน ซูจื่ออวี๋ก็ไม่ได้ออกจากจวนเสนาบดีเลย ไม่ใช่ว่านางไม่อยาก แต่ว่าสวรรค์ไม่เป็นใจ

หลังจากนางกลับมาที่จวนเสนาบดีเมื่อสามวันก่อน ฝนก็เริ่มตก บ้างก็ตกหนัก บ้างก็รินปรอยๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทำให้ประชาชนเริ่มหงุดหงิดร้อนใจ

และทำให้นางที่วิ่งออกไปตามหาจวินมู่เหนียนจนปัญญา ได้แต่นั่งรออยู่ที่เรือนลอยน้ำ

วันพรุ่งนี้คือวันที่สิบหกเดือนสี่แล้ว ซึ่งเป็นวันที่ฮ่องเต้จ้าวเหวินจะเลือกพระชายาให้องค์ชายทั้งเก้า แต่จวินมู่เหนียนจนป่านนี้ก็ยังไม่ให้คำตอบนาง และไม่ได้พานางเข้าไปในวัง จวินมู่เหนียนผู้นี้คิดจะทำอะไรกันแน่?

ในใจของซูจื่ออวี๋ก็เริ่มกระวนกระวายใจ เพราะนางเป็นลูกสาวอนุ พรุ่งนี้ไม่มีคุณสมบัติเข้าวังอยู่แล้ว ถ้าจวินมู่เหนียนเลือกคนอื่นเป็นพระชายา หรือฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้เขาแต่งงานกับลูกสาวตระกูลสูงศักดิ์ เช่นนั้นแผนการของนางก็ไม่ใช่จะเปล่าประโยชน์แล้วหรือ?

หากปีนป่ายขึ้นจวนของอ๋องฉินไม่ได้ นางจะหลุดพ้นไปจากกรงของจวนเสนาบดีนี้ได้อย่างไร แล้วนางจะเข้าไปตรวจสอบคดีเก่าในศาลต้าหลี่ได้อย่างไร?

“ไม่ได้การแล้ว ถ้าเขาไม่ให้คำตอบข้า งั้นข้าก็จะเป็นฝ่ายเริ่มเอง” ซูจื่ออวี๋บ่นพึมพำกับตัวเอง หลังจากฟ้าเริ่มมืดลง ค่อยๆ ถามที่จวนอ๋องฉินให้เข้าใจ