ตอนที่ 298 สละชีวิตช่วยเหลือ

คำตอบที่น่าพอใจ?

สิ่งใดคือคำตอบที่น่าพอใจ? ดูท่าหากไม่อธิบายเรื่องนี้ให้ชัดเจน เช่นนั้นหนานเจียงคงคิดจะเอาเรื่องตงโจวให้ถึงที่สุด

ซูจื่ออวี๋รู้ว่าคำพูดของตัวเอง ไม่เพียงแต่สร้างความยุ่งยากให้จวนอ๋องฉิน แต่ยังทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตงโจวกับหนานเจียงระหองระแหงไปด้วย เป็นไปได้ว่าคนของหนานเจียงอาจใช้ข้ออ้างนี้ ให้ตงโจวชดใช้อย่างหนัก

ซูจื่ออวี๋เงยหน้ามองจวินมู่เหนียนอย่างรู้สึกผิดแวบหนึ่ง กลับพบว่าสีหน้าของเขาไร้อารมณ์ ท่าทีเยือกเย็นเช่นนี้ คล้ายย้อนกลับไปถึงตอนที่ทั้งสองเพิ่งรู้จักกัน

ซูจื่ออวี๋หัวใจกระตุกวาบ นางได้แต่กล่าวขอโทษในใจ

แม้นางจะรู้สึกผิดจริง แต่นางไม่เสียใจ นางจำเป็นต้องช่วยซู่ซี

จวินมู่เหนียนเงียบอยู่สักครู่ บอกว่า

“จงขึ้นมาให้หมด”

ซูจื่ออวี๋หันมองซู่ซี พูดเสียงต่ำ

“อย่าวู่วาม และอย่าพูดสิ่งใด ตามข้าไป นึกถึงเสี่ยวอวี๋เข้าไว้ นางเสียเจ้าไปไม่ได้”

อาจเพราะได้ยินชื่อของเสี่ยวอวี๋ จึงทำให้ซู่ซีสะท้านในใจ มือที่กำแน่นของเขาค่อยๆคลายออก แล้วหันไปพยักหน้าให้ซูจื่ออวี๋

ซูจื่ออวี๋กำลังวางแผนในหัวว่าอีกเดี๋ยวจะพูดอย่างไร แล้วเดินนำซู่ซีขึ้นบันไดไปก่อน

ซู่ซีรีบตามนางไปติดๆ ส่วนเยาเตายืนก้มหน้าอยู่ที่เดิม ดวงตาพิฆาตจ้องไปที่ซู่ซี ไม่รู้ว่าเขาคิดสิ่งใดอยู่

ในขณะนี้ซูจื่ออวี๋ก้าวขึ้นบันไดขั้นแรกนั้น จู่ๆนางรู้สึกร้อนใจ จึงอยากจะให้ซู่ซีเดินมาด้านหน้านาง

ทว่าทันใดนั้นเอง เยาเตาเอ่ยปาก

“เขาไม่ใช่องครักษ์ เขาคือมือสังหารของหอล่าจันทรา” เมื่อเยาเตาพูดจบ เขารีบขว้างดาบวงพระจันทร์ไปที่ซู่ซีทันที

ภาพนี้ถูกซูจื่ออวี๋ที่กำลังจะหันหลังไปคุยกับซู่ซีเห็นเข้าพอดี

หัวใจซูจื่ออวี๋กระตุกวาบ นางดึงแขนของซู่ซีทันที จากนั้นโน้มตัวโผเข้าหาซู่ซีจนเขาล้มลงตรงบันได

ซู่ซีเบิกตาโต ไม่คิดว่าซูจื่ออวี๋จะเสี่ยงชีวิตปกป้องเขา

เมื่อเห็นดาบวงพระจันทร์กำลังจะฟันใส่หลังซูจื่ออวี๋ ซู่ซีตบไปที่พื้นอย่างแรง จากนั้นกอดซูจื่ออวี๋กลิ้งไปหลายตลบ แล้วกันนางไว้ด้านใต้ตัวเอง เตรียมจะรับดาบนั้นแทนนาง