ตอนที่ 299 ข้าคือมือสังหาร

ซูจื่ออวี๋รับรู้ได้ว่าจวินมู่เหนียนไม่สบอารมณ์ นางยืนอยู่ที่เดิมไม่รู้จะทำอย่างไรดี

เมื่อจวินมู่เหนียนเห็นท่าทางเช่นนี้ของนางทำให้เขาโกรธยิ่งขึ้น จึงพูดว่า

“เอาล่ะ พระชายาของข้าต้องการจะขอบคุณข้า เช่นนั้นก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาหรือไม่ ข้าจะดูสิ ว่าเจ้าจะขอบคุณข้าอย่างไร! เทียนชิง กลับจวน!”

เทียนชิงรีบเดินมาข้างหลังจวินมู่เหนียน จากนั้นเข็นรถออกไปด้านนอก เห็นได้ชัดว่าจวินมู่เหนียนโกรธแล้วจริงๆ

ซูจื่ออวี๋อยากจะอธิบายให้ตัวเอง แต่ก็รู้สึกไม่สบายใจ นางไม่เข้าใจว่าจวินมู่เหนียนกำลังโกรธเรื่องอะไรอยู่

ซูจื่ออวี๋หันมองซู่ซี พบว่าเลือดที่ไหลออกมาจากหัวไหล่เขาย้อมจนเสื้อผ้ากลายเป็นสีแดง เห็นได้ชัดว่าสาหัสไม่น้อย ซูจื่ออวี๋จึงรีบบอกว่า

“กลับไปที่ห้องก่อน เดี๋ยวข้าจะทำแผลให้เจ้า”

เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ จวินมู่เหนียนที่ไปถึงหน้าประตูเกือบจะลุกขึ้นยืน

เทียนชิงที่กำลังเข็นรถอยู่ รู้สึกว่าความเย็นที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวท่านอ๋อง แทบจะทำให้เขาตัวแข็ง

จวินมู่เหนียนสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดเสียงเย็น

“ยังไม่ไปอีกหรือ!”

เทียนชิงตัวสั่น จากนั้นรีบเข็นรถออกไป

ส่วนซูจื่ออวี๋กลับพาซู่ซีขึ้นไปด้านบน สองพี่น้องหนานเจียงได้แต่ชะงักอยู่ที่เดิม ไม่รู้จะทำอย่างไร อ๋องฉินแห่งตงโจว ทิ้งพวกเขาไว้แบบนี้เลยหรือ?

จวินมู่เย่วหันมองซูจื่ออวี๋ จากนั้นหันมองจวินมู่เหนียน สุดท้ายถอนหายใจบอกว่า

“องค์รัชทายาทหยวนชิง องค์หญิงหยวนหรัว เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ปล่อยไปก่อน เพราะพี่เจ็ดของข้าร่างกายไม่แข็งแรง นั่งนานไม่ได้ แต่พวกท่านวางใจได้ เรื่องนี้จะมีคำตอบที่พวกท่านพอใจแน่นอน”

หนานหยวนหรัวหันมองหนานหยวนชิง หนานหยวนชิงพยักหน้า เมื่อสักครู่องครักษ์ของพวกเขาเกือบจะทำร้ายอ๋องฉินอยู่แล้ว ตอนนี้จวินมู่เย่วอยากจะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องเล็ก พวกเขาย่อมยินดีอยู่แล้ว ไม่มีทางหาเรื่องม่ปล่อยหรอก

……

ห้องพักแขก

ซูจื่ออวี๋พาซู่ซีมาที่ห้องพักแขก บอกว่า

“ถอดเสื้อสิ ข้าจะทำแผลให้เจ้า”