ตอนที่ 334 ลมจั้นซี!

ฮ่องเต้จาวเหวินไม่ถือสาคนรุ่นหลัง ไม่เพียงแต่ไม่ถือสา แต่ยังรู้สึกว่าลักษณะการร่ายรำของหนานหยวนหรัวงดงามมาก

คนที่มีความคิดเดียวกันกับฮ่องเต้จาวเหวิน ยังมีกลุ่มหญิงสาว

ทุกคนประหลาดใจกับท่วงท่าการร่ายรำที่งดงาม และเครื่องแต่งกายที่ไม่เหมือนใครของหนานหยวนหรัว

“อ๊ะ! องค์หญิงหยวนหรัวช่างงดงามเสียจริง! ดูริบบิ้นหลากสีบนผมของนางสิ การร่ายรำงดงามราวกับสายรุ้งเจ็ดสี”

“ใช่ ใช่ ท่าทางการเต้นของนางช่างพิเศษมากจริงๆ! ข้าไม่เคยเห็นการเต้นแบบนี้มาก่อน เท้าอยู่บนกลองมังกร แล้วเสียงกลองก็ไพเราะมาก”

“มันไม่ใช่แค่การเต้น แต่เหมือนจะผสมกับวิชาตัวเบา พวกเจ้าดูนางบินจึ้นบินลงสิ พวกเราทำแบบนั้นไม่ได้หรอก”

“เก่งมาก!”

“ช่างเป็นสตรีที่ไม่เป็นรองบุรุษจริงๆ!”

......

เหล่าสตรีที่ได้รับเชิญก็พากันตื่นเต้น ในขณะที่จวินมู่เยว่กำลังมองทางเข้าประตู จวินมู่เยว่ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ท่าเต้นที่กลับมาด้วยสายลม เสียงกลองเหมือนเสียงพิษที่เงียบสงบ แขนเสื้อพริ้วไหวเหมือนลมหิมะ ลมพายุพัดมาทั้งซ้ายและขวา นี่คือ...ลมจั้นซี”

ซูจื่ออวี๋ถามอย่างสงสัย “ลมจั้นซีคืออะไรหรือ?”

อานเป่ยเยว่ได้ยินข้อสงสัยของซูจื่ออวี๋ จึงกล่าวด้วยเสียงเย็นชา แล้วเอ่ยอย่างลำพองใจ “คนโง่ แม้แต่ลมจั้นซีเจ้าก็ไม่รู้จัก แล้วจะเหมาะกับตำแหน่งพระชายาของเทพสงครามต้าโจวได้อย่างไร? ชายแดนทางใต้นี้ติดกับซีหลิง และมักจะมีสงครามกับแคว้นซีหลิง และลมจั้นซีนี้ก็เป็นบทเพลงช่วยเหลือตอนออกสนามรบของหนานเจียง เพลงที่สมบูรณ์จะคู่กับเครื่องดนตรีอื่นๆ สามารถขับพลังอำนาจที่กว้างใหญ่ไพศาลออกมา และยังสามารถสั่นคลอนจิตวิญญาณของผู้คนได้ สามารถรบกวนกองทัพของศัตรูได้”

ฮองเฮาที่ดูการแข่งขันอย่างเงียบๆ ตอนนี้ก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มพอใจ “เยว่เอ๋อร์ช่างมีสายตาแหลมคมจริงๆ สมแล้วที่เกิดมาในตระกูลแม่ทัพ นี่คือลมจั้นซีจริงๆ! ไม่คิดเลยว่าหนานหยวนหรัวจะใช้ลมจั้นซีระดับนี้เพื่อเอาชนะการแข่งขัน เสียงกลองบวกกับกระดิ่ง แม้ว่าจะมีเครื่องดนตรีน้อยกว่า แต่ผลลัพธ์ก็ดูเหมือนจะไม่เลว”