ตอนที่ 335 ไม่มีวันพ่ายแพ้

ใบหน้าของซูจื่อเยียนซีดขาวเพราะโกรธอานเป่ยเยว่ แต่นางกลับไม่กล้าโต้แย้งใดๆ

แต่ถึงอย่างไรอานเป่ยเยว่ก็ไม่เปิดโอกาสให้ ซูจื่อเยียนได้โต้ตอบ นางเล่าเรื่องทั้งหมดที่ได้ยินบนถนนหลวงเมื่อไม่กี่วันก่อนออกมา รวมถึงเรื่องที่ซูจื่ออวี๋และองค์หญิงหนานเจียงเดิมพันด้วยชีวิตเมื่อเช้านี้ให้ฮองเฮาฟังอย่างชัดเจน

หลังจากได้ยินสิ่งที่อานเป่ยเยว่พูด สีหน้าของฮองเฮาก็แย่ลง

นางหันไปมองซูจื่ออวี๋แล้วพูดว่า “ได้รับความโปรดปรานจนเหิมเกริม นี่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง! ซูจื่ออวี๋ เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำผิด?!”

ซูจื่ออวี๋คุกเข่าลงบนพื้นทันทีแล้วพูดว่า “ฮองเฮาโปรดยกโทษให้หม่อมฉันด้วย จื่ออวี๋ยังเด็กและเต็มไปด้วยความมั่นใจ แต่ฮองเฮาวางใจเถอะ การแข่งขันนี้ พวกเราจะไม่แพ้แน่นอนเพคะ”

อานเป่ยเยว่กลอกตา พูดอย่างเย็นชา “ไม่แพ้หรือ? พี่หลานซีของข้าไร้เทียมทาน ถ้าเขามีหอกมีมีด เขาก็จะไม่แพ้ แต่หญิงโง่อย่างเจ้ากลับยืนกรานจะยั่วยุหนานหยวนหรัว หนานหยวนหรัวในฐานะสตรีที่เข้าแข่งขัน ต่อให้ชนะก็เป็นแค่เกล็ดหิมะบนหน้าขนมเค้ก แพ้ก็ไม่มีอะไรเสียหาย แม้ว่าพี่หลานซีจะเอาชนะได้ แต่ก็เป็นชัยชนะที่ไม่น่าภูมิใจ อีกอย่าง สถานการณ์ตอนนี้ โอกาสชนะมีเท่าไหร่กัน พี่หลานซีถูกเจ้าทำร้ายจนน่าสังเวชจริงๆ”

ซูจื่ออวี๋รำคาญอานเป่ยเยว่จริงๆ แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลามาต่อปากต่อคำกับนาง

ซูจื่ออวี๋ไม่สนใจใคร แต่ลุกขึ้นยืนแล้วพูดตำหนิว่า “ท่านอ๋องฉินเป็นสามีของข้า ไม่ใช่พี่หลานซีของเจ้า เจ้าชอบเรียกพี่ชายขนาดนั้น ก็ไปตะโกนให้กำลังใจพี่ชายแท้ๆ ของเจ้านู่น ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีความสามารถคว้าที่หนึ่ง”

หลังจากซูจื่ออวี๋พูดจบก็ไม่รอให้อานเป่ยเยว่ตอบโต้ แต่คว้าข้อมือของ จวินมู่เยว่และเดินออกจากฝูงชน

ไม่ว่ากลุ่มสตรีเหล่านั้นจะตำหนินางว่ายโสโอหังไม่เห็นหัวคนอื่นอย่างไร จะว่านางทระนงเพราะได้รับความโปรดปรานอย่างสุดกำลังยังไง ซูจื่ออวี๋ก็จะทำเป็นหูหนวกไม่ได้ยิน

จวินมู่เหนียนทำได้ดีแล้ว ในเมื่อเขาก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเพื่อนาง นางก็ไม่สามารถนิ่งดูดายได้

ซูจื่ออวี๋ดึงจวินมู่เยว่ออกจากฝูงชนแล้วถามด้วยความกระวนกระวาย “ท่านอ๋องแปด ช่วยไปทำเรื่องสองเรื่องให้ข้าหน่อยสิ”