ตอนที่ 41 ออกจากจวน

ชิวขุยรีบเข้ามารายงานด้วยความกระวนกระวายใจ

ส่วนซูจื่ออวี๋ก็มองบ้านที่เป็นเหมือนกับกรงนกด้วยความหงุดหงิดใจ

นางคือลูกสาวอนุของจวนเสนาบดี ไม่ว่านางจะไปที่ใดก็ต้องรายงาน ถ้านางอยากจะออกไปก็ต้องได้รับใบอนุใบคำสั่งที่เขียนโดยลายมือของฮูหยินซู ในหนึ่งเดือนนางมีเงินเดือนเพียงห้าตำลึงเท่านั้น

ถึงอย่างไร นางก็ใช้ชีวิตอยู่ในจวนของเสนาบดี อย่างไรมันก็คือนกในกรง ไม่มีอิสระเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ใช้ข้ออ้างพิษของซูจื่อเยียน นางสามารถเดินออกไปอย่างหยิ่งผยองได้ แต่หากซูจื่อเยียนแก้พิษแล้ว ไม่เท่ากับว่าเปลี่ยนนางให้กลายเป็นฝ่ายถูกกระทำอีกหรือ?

แต่หากไม่แก้พิษ ก็เกรงว่าหลังจากฮูหยินซูอดทนจนมากพอแล้ว ก็อาจจะลงมือสังหารนางได้ หมิงโหลวที่ไปยังหอหว่างเซิงเมื่อวานนี้ ไม่แน่อาจจะเป็นนักฆ่าที่ฮูหยินซูส่งคนไปซื้อมาก็เป็นได้

นางเป็นเพียงแพทย์พิษคนหนึ่ง ไม่ได้ฝีมือสูงส่งอะไร เมื่อวานหมิงโหลวไม่ได้มีเจตนาฆ่า หากมีเจตนาฆ่าจริงๆ เกรงว่านางก็คงต่อต้านด้วยพิษไม่ทัน

เป็นโจรมาพันวัน ไหนเลยจะมีหลักการป้องกันขโมย?

อีกอย่าง...ตราบใดที่นางเป็นอิสระก่อน นางก็จะสามารถแก้แค้นได้โดยไม่ยำเกรงใคร

……

ชิวขุยไปแล้วก็กลับมา นางนำใบคำสั่งออกจากบ้านได้อย่างราบรื่น และตั๋วเงินอีกหนึ่งร้อยตำลึง

สิ่งที่ทำให้ซูจื่ออวี๋รำคาญก็คือฮูหยินซูยังส่งสาวใช้ซื่อจี้และคนคุ้มกันอีกสี่คนมาเพื่อออกจากบ้านเป็นเพื่อนของซูจื่ออวี๋ เรียกสวยๆ ว่าคุ้มครอง

ซูจื่ออวี๋ไม่มีทางปฏิเสธ หากนางยืนการจะปฏิเสธ ฮูหยินซูจะเดาได้ว่านางทำการหลอกลวง เมื่อถึงตอนนั้นไม่แน่อาจจะแอบจับตามองนางก็ได้

แทนที่จะปล่อยให้ศัตรูอยู่ในที่มืดและนางก็อยู่ในที่แจ้ง มันจะดีกว่าหากให้คนเหล่านี้วางแผนอยู่ตรงหน้า ออกไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน ออกไปแล้วค่อยคิดหาทางสลัดเขาออกไป

ซูจื่ออวี๋หรี่ตามองสาวใช้ซื่อจี้แล้วพูดว่า “ทำให้ท่านแม่ต้องเป็นห่วงจริงๆ เลย”