ตอนที่ 53 ให้ความช่วยเหลือ

พิษนี้ไม่ถึงตาย แต่ก็สามารถทำให้จวินมู่หลานปล่อยได้ในทันที

แต่นางใช่ว่าจะใช้ได้ง่ายๆ พิษที่อยู่เหนือความคาดหมายสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น นางทำให้จวินมู่หลานสลบ แต่ก็ยากที่จะกำจัดลั่วไป๋ที่มีวรยุทธ์สูงได้

และสอง ถ้านางโจมตีองค์ชายรองจริงๆ นางกลัวว่าต่อไปจะมีปัญหามากขึ้น

นางต้องใช้พิษในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเท่านั้น

จวินมู่หลานหรี่ตาลง มองใบหน้าที่งดงามของซูจื่ออวี๋ ชั่วขณะนั้นก็เหมือนว่าตนเพิ่งจะได้รู้จักนาง

ความดื้อรั้นระหว่างคิ้ว การดูถูกเหยียดหยามในสายตา ความรังเกียจบนใบหน้า ล้วนเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

สตรีคนนี้ชื่นชมเขาตลอดเวลาไม่ใช่หรือ เหตุใดตอนนี้ถึงกลายเป็นเกลียดเขาเสียแล้วเล่า?

เกลียดหรือ?

จวินมู่หลานไม่ชอบคำนี้เลย เขายิ้มอย่างดุร้ายแล้วกล่าวว่า “ข้าอยากจะได้สตรีคนหนึ่ง ท่านพ่อจะมาสนใจเรื่องเล็กๆ น้อยแบบนี้ได้อย่างไร

จวินมู่หลานก้มลงต้องการจูบซูจื่ออวี๋

กล้าดียังไง?

กล้าไม่รู้กาลเทศะขนาดนี้ได้ยังไง?

อยู่ๆ ก็ทำเช่นนี้ได้ยังไง?

ซูจื่ออวี๋แทงเข็มเงินออกมาโดยไม่แม้แต่จะคิด แต่มือของนางถูกมัดไว้ข้างหลัง มองไม่ชัดว่าตนแทงโดนตรงไหนของจวินมู่หลาน

ได้ยินเพียงเสียงจวินมู่หลานร้องด้วยความเจ็บปวด เขาก็ปล่อยมือ ซูจื่ออวี๋จึงสามารถหลุดพ้นมาได้อย่างราบรื่น

หลังจากซูจื่ออวี๋ได้รับอิสระอีกครั้ง ขณะที่อยากจะวิ่งหนี เขาก็ได้ยินจวินมู่หลานตะโกน “ใคร ใครกล้าแอบทำร้ายข้า?”

แอบทำร้ายหรือ?

ซูจื่ออวี๋หันไปมองก็พบว่าเข็มเงินของนางตกลงบนพื้น ที่แท้นางก็ไม่ได้แทงหลังมือของจวินมู่หลาน แต่เลือดที่กำลังไหลนี้ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บจากอาวุธลับบางอย่าง

ในเวลาเดียวกัน เงาดำหนึ่งก็ลอยลงมาจากฟ้า ยืนอยู่ระหว่างซูจื่ออวี๋และจวินมู่หลาน ก่อนจะเอ่ยว่า “เป็นถึงอ๋อง แต่กลับลวนลามสตรีตอนกลางวันแสกๆ ช่างมีความสามารถจริงๆ”