ตอนที่ 536 ฉินชางไห่หลงหยิน

หันหรูเฟิงก็พยักหน้าพูดว่า “ในฝูงชนมีบ่าวรับใช้ที่คอยเป็นคนป่าวประกาศ รอให้ผลการแข่งขันออกมาบ่าวรับใช้ก็จะนำออกไปถ่ายทอดที่นอกสำนัก เวลานี้ที่นอกสำนักมีชาวบ้านยืนมุงดูเต็มไปหมด”

ซูจื่ออวี๋รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยไม่คิดว่าชาวเป๋ยฉู่คู่นี้จะสามารถสร้างกระแสได้มากขนาดนี้

ซูจื่ออวี๋เอ่ยด้วยความสงสัยอย่างอดไม่ได้ “เขามั่นใจว่าจะชนะขนาดนี้เลยหรือ? ไม่กลัวว่าจะต้องจ่ายราคาแพง อับอายขายขี้หน้าคนอื่นหรืออย่างไร?”

จวินมู่เยว่เอ่ยเสียงต่ำ “อาซ้อน้อยไม่รู้อะไร พวกเขามาท้าทาย ตามกฎแล้ว ผู้ท้าแพ้แล้วจะไม่ถูกลงโทษ อย่างมากก็แค่เสียหน้าเท่านั้น แต่ถ้าชนะ สำนักฝูอี่ก็ต้องปิดตัวลง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กลัวที่จะสร้างกระแสให้โด่งดังเช่นนี้”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าเล็กน้อย แล้วถามว่า “แล้วพวกเขาจะท้าทายอะไร?”

จวินมู่เยว่เอ่ยว่า “หนังสือทั้งสี คัมภีร์ทั้งห้า ศาสตร์ทั้งหก หมากรุก เขียนอักษร วาดภาพและบทกวี ล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้น ปกติแล้วจะแข่งสาวครั้ง ห้าครั้ง หรือเจ็ดครั้ง ใครที่ชนะมากกว่าก็เป็นฝ่ายชนะไป”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้า รู้สึกอย่างรู้อยากเห็น

……

กลางสวน หยางอวิ๋นฉู่เป็นฝ่ายตอบอาจารย์ใหญ่ฉิน เขากล่าวว่า “ข้าน้อยเป็นอาจารย์จากสำนักจินซาน ดังนั้นวันนี้จึงต้องขอคำแนะนำจากอาจารย์ทุกคนด้วย แน่นอนว่าหากอาจารย์เคอและอาจารย์ใหญ่ฉินยินดีให้คำแนะนำ ข้าน้อยย่อมยินดีเป็นอย่างยิ่ง”

ปากก็บอกว่าข้าน้อย แต่ในคำพูดกลับเห็นได้ชัดว่าเต็มไปด้วยการยั่วยุ และไม่เห็นอาจารย์ใหญ่อยู่ในสายตา

อาจารย์ใหญ่ฉินหัวเราะแล้วพูดว่า “คุณชายหยางช่างอารมณ์ขันดีจริงๆ ไม่ทราบว่าท่านอยากจะหารือกับศาสตร์ด้านใด?”

หยางอวิ๋นฉู่ยิ้มยกยิ้มริมฝีปาก “ฉิน หมากรุก เขียนอักษร วาดภาพ พวกเราเริ่มจากฉินก็ได้ สำนักจินซานบังเอิญได้ฉินโบราณมา ชื่อว่าฉินชางไห่หลงหยิน มีตำนานเล่าว่าสายฉินทำจากเอ็นมังกร มีเพียงคนที่มีความสามารถเท่านั้นที่สามารถเล่นได้ สำนักฝูอี่ ที่เป็นผู้นำสำนักใหญ่ทั้งแปด”