ตอนที่ 537 คนดีจอมปลอม

จวินมู่เหนียนและหันหรูเฟิงมองหน้ากัน ทั้งสองคนก็อดประหลาดใจไม่ได้ คำพูดที่ซูจื่ออวี๋กล่าวออกมานี้ นางคิดจนทะลุปรุโปร่งแล้ว แล้วพวกเขาจะคิดไม่ออกได้ยังไง?

เดิมทีทั้งสองคนก็ยังมีความรู้สึกครึกครื้น แต่ตอนนี้กลับอดตื่นตระหนกไม่ได้

......

เห็นจวินมู่ฉยงที่นั่งอยู่ด้านบนค่อยๆ ยืนขึ้นอย่างช้าๆ แสยะยิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

จวินมู่ฉยงเดินลงจากที่นั่งชั้นบนลงไปที่กลางลาน พลางเอ่ยว่า “ฉินชางไห่หลงหยินหรือ? สำนักจินซานช่างร้ายกาจจริงๆ แม้แต่ฉินที่หายไปเกือบร้อยปีก็ยังสามารถตามหาจนเจอได้ คงไม่ได้โกหกกันหรอกใช่ไหม ถึงยังไงข้าก็ได้ยินมาว่าสำนักจินซานเคยจ่ายเงินไปจำนวนมากเพื่อซื้อตำราฉินปลอมมาหนึ่งเล่ม”

หยางอวิ๋นฉู่ได้ยินคำเยาะเย้ยของจวินมู่ฉยง ไม่เพียงแต่ไม่มีสีหน้าโกรธเคืองเท่านั้น แต่กลับหัวเราะอย่างขมขื่น “ที่ท่านอ๋องสี่พูดมานั้นเป็นความจริง ท่านอาจารย์ใหญ่ของพวกเราเคยซื้อตำราฉินปลอมมาหนึ่งเล่มจริงๆ อีกอย่างยังมาจากมือของสหายที่มีมิตรไมตรีที่ดีด้วย”

……

คำพูดนี้ พวกนักเรียนในสนามส่งเสียงอุทานประหลาดใจออกมาอย่างอดไม่ได้

ซูจื่ออวี๋ก็พูดด้วยความประหลาดใจและถามว่า "หัวหน้าภูเขาท่านหนึ่ง คงไม่สามารถแยกแยะความถูกต้องของโน้ตเปียโนได้มั้ง"

จวินมู่เยว่ขมวดคิ้วกล่าวว่า “ไม่เลว พี่สี่โง่เขลาผู้นั้น ถึงขั้นกล้าพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าเป็นการประจานตัวเองชัดๆ”

หันหรูเฟิงยิ้มอย่างขมขื่น “ท่านอ๋องสี่ต้องไม่รู้แน่ ว่าอาจารย์ใหญ่ฉู่ของสำนักจินซานรู้ว่าปลอมแต่ก็ยังซื้อ”

ซูจื่ออวี๋กะพริบตาอย่างสงสัย รู้ว่าปลอมแต่ก็ยังซื้อ ทำไมกันล่ะ?

……

ไม่นานก็มีคนมาไขข้อสงสัยของซูจื่ออวี๋

หยางอวิ๋นฉู่เอ่ยว่า “สหายคนสนิทของอาจารย์ใหญ่ของพวกเรา เดิมทีเป็นเศรษฐีคนหนึ่ง แต่เพราะโชคชะตาของครอบครัวของเขากลับประสบปัญหา เขาเดิมทีอยากจะมาขอยืมเงินที่สำนักจินซาน แต่ก็ยากจะเอ่ยปาก อาจารย์ใหญ่เห็นว่าเขาลำบากใจ จึงโกหกไปว่าเคยเห็นตำราฉินหนึ่งเล่มในบ้านเขามาก่อน ก็คือตำราเพลงเรียกวิญญาณปรโลก หวังว่าเขาจะขายให้สำนักจินซานได้ เพื่อนคนนั้นของเขาไม่สันทัดทางศาสตร์ดนตรี คิดว่าตนมีตำราฉินอันล้ำค่านั้นจริงๆ จึงนำมันมาขายให้กับสำนักจินซาน อาจารย์ใหญ่รู้ว่ามันเป็นของปลอมแต่ยังซื้อเพราะอยากจะยื่นมือเข้าช่วยคน”

ทันทีที่คำพูดนี้เปล่งออกมา ทุกคนรอบๆ ก็พยักหน้าชื่นชมในทันที