ตอนที่ 596 เจ้าห้ามแตะต้องนาง

ซูจื่ออวี๋และเสวี่ยเฉิงอันก็สูดหายใจเข้าพร้อมกัน เสวี่ยเฉิงอันก็เดินเข้ามาสองก้าว ยืนอยู่ตรงหน้าซูจื่ออวี๋ แล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อมว่า “รัชทายาท เจ้าห้ามแตะต้องนาง นาง...”

ฉู่อวิ๋นหยางหัวเราะออกมา “ทำไมจะไม่ได้? เพราะเจ้าชอบนางงั้นหรือ?”

เสวี่ยเฉิงอันและซูจื่ออวี๋ก็ขมวดคิ้วในเวลาเดียวกัน ถ้าข่าวนี้แพร่กระจายออกไป มันไม่เป็นผลดีสำหรับทั้งคู่ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาเดิมทีก็บริสุทธิ์

ฉู่เฉิงอันมองไปที่ซูจื่ออวี๋ แล้วพูดต่อว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะคืนนี้ฝนตก แล้วข้าก็เห็นรอยเท้าที่เจ้าทิ้งเอาไว้ ไม่แน่ว่าข้าอาจจะหลงเชื่อพวกเจ้าไปแล้วก็ได้ พระชายาอ๋องฉิน เจ้าช่างเก่งกาจจริงๆ นะ วางยารัชทายาทอย่างข้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าไม่มีพิษใดทำร้ายข้าได้?”

อะไรนะ? ไม่มีพิษไหนทำร้ายฉู่อวิ๋นหยางได้อย่างนั้นหรือ? มิน่าล่ะดมยาสลบของนางไปแล้วเขาก็ยังฟื้นขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

ซูจื่ออวี๋กัดฟันพูดว่า “เจ้าเองก็รู้ว่าข้าเป็นพระชายาอ๋องฉิน เจ้าคิดเช่นนั้นได้อย่างไร?”

ฉู่อวิ๋นหยางเอ่ยอย่างเย็นชา “เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ? เจ้าเอาตัวองค์หญิงน้อยของข้าไป หรือไม่ควรชดใช้อะไรให้ข้าสักหน่อยหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ถอยหลังกลับไปครึ่งก้าว สายตาของฉู่อวิ๋นหยางไม่ได้ปิดบังอะไร นางเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายในทันที

เสวี่ยเฉิงอันอ้าขาขวางหน้าซูจื่ออวี๋เอาไว้ แล้วเอ่ยอย่างร้อนใจ “องค์รัชทายาท พวกเรามาในครั้งนี้เพื่อมาสร้างสัมพันธ์ที่ดี ไม่ใช่เพื่อสร้างความเกลียดชัง ถ้าท่านแตะต้องพระชายาอ๋องฉิน ท่านอ๋องฉินจะปล่อยข้ากับท่านไปได้อย่างไร”

ฉู่อวิ๋นหยางยิ้มอย่างเย็นชา “น้องเฉิงอันจะกลัวอะไร เรือนผิงหูที่นี่มีเพียงพวกเราสองคนที่ได้สติ เจ้ากับข้าเป็นพี่น้องกันร่วมกันเสพสุขสักคราแล้วค่อยปล่อยนางไป แล้วทำไมถึงไม่ยอมเล่า? หรือว่านางจะยังกล้าเอาไปบอกใครหรือ? เรื่องแบบนี้ ถ้าเป็นผู้ชายหากแพร่ออกไปก็เป็นข่าวลือ แต่ถ้าเป็นผู้หญิง เช่นนั้นก็เป็นมลทิน หรือการหลงระเริง”

ซูจื่ออวี๋ใจเต้นแรงอย่างอดไม่ได้ ที่ฉู่อวิ๋นหยางพูดก้ไม่ผิด นางอยู่ในสวนผิงหู ไม่ว่าอย่างไรก็ยากจะแก้ตัว นางกลัวว่าฉู่อวิ๋นหยางจะบ้าคลั่งขึ้นมาโดยไม่สนใจสิ่งใด ตอนนี้หวังแค่ว่าเสวี่ยเฉิงอันจะไม่ถูกคำพูดชั่วร้ายของเขาล่อลวง

เสวี่ยเฉิงอันกัดปาก “รัชทายาท ท่านสงบสติอารมณ์หน่อย นางเป็นพระชายาอ๋องฉิน ความร้ายกาจของพระชายาอ๋องฉิน ท่านยังไม่รู้อีกหรือ?”

ฉู่อวิ๋นหยางเอ่ยอย่างเย็นชา “ก็เพราะรู้อย่างไรเล่า เดิมทีข้าก็อยากจะลองชิมผู้หญิงของเขา ผู้หญิงที่สามารถทำให้อ๋องฉินคุกเข่าลงใต้กระโปรงนางได้ ต้องมีรสชาติพิเศษแน่ ฮ่าๆๆๆ”

เสียงหัวเราะของฉู่อวิ๋นหยางจบลง เขาก็วาบผ่านมาตรงหน้าซูจื่ออวี๋ในทันที การเคลื่อนไหวร่างกายนั้นเร็วมาก จนซูจื่ออวี๋ยังไม่ทันได้ตอบสนอง