ตอนที่ 659 ระวังตัวด้วย

กฎของการแข่งขันนี้ไม่น่าหนักใจจึงไม่มีใครคัดค้าน

จวินมู่ฉงยกยิ้มมุมปากขึ้นมา ดูเหมือนเป็นรอยยิ้มทั่วไป ไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆ แต่จวินมู่เยว่ยังคงระวังอยู่

จวินมู่เยว่กระซิบพูดว่า “พี่เจ็ด ระวังตัวด้วย”

จวินมู่เหนียนกล่าวว่า “ไม่เป็นไร”

จวินมู่ฉงเดินไปที่ริมแม่น้ำพร้อมกับก้อนหินและเอ่ยขึ้นมาว่า “เช่นนั้นข้าจะโยนอิฐล่อหยก”

เมื่อสิ้นคำพูด จวินมู่ฉงก็โยนหินออกไปอย่างแรง ทุกคนเห็นว่าหินนั้นกระดอนออกไปอย่างแรง และมันบินออกไปจากผิวน้ำราวกับศรที่ถูกยิงออกไป

ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ ก้อนหินกระทบน้ำจนเกิดเป็นละอองน้ำขึ้นมา พวกมันใช้แรงของละอองน้ำทำให้กระดอนไปในทิศทางที่ไกลออกไป

ค่ำคืนนี้มืดมิดและมีหมอกลอยขึ้นมาเหนือผิวน้ำ แสงคบเพลิงไม่สามารถส่องไกลออกไปตามทางได้อีก แต่ทุกคนยังคงได้ยินเสียงก้อนหินที่กระทบกับน้ำ

ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ! จ๋อม!

ทุกคนไม่ได้ยินเสียงฆ้อง แต่หลังจากเสียงน้ำกระเซ็นต่อเนื่องกัน พวกเขาก็ได้ยินเสียงก้อนกรวดตกลงไปในน้ำ

แน่นอนว่าจวินมู่ฉงล้มเหลว

จวินมู่เยว่เท้าเอวแล้วหัวเราะ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เฮ้อ พี่สี่ ท่านก็ทำไม่ได้เหมือนกัน!”

จวินมู่ฉงร้องหึอย่างเย็นชาและพูดว่า “เจ้าทำได้ งั้นเจ้าก็ทำ!”

จวินมู่เยว่เลิกคิ้วแล้วพูดว่า “เอาสิ!”

หลังจากสิ้นถ้อยคำ จวินมู่เยว่ก็เริ่มโยนหินให้กระดอนบนน้ำลงไปในน้ำ หลังจากมีเสียงกระเซ็นของน้ำดังต่อเนื่องกัน ก้อนหินของจวินมู่เยว่ก็ตกลงไปในน้ำเช่นกัน

แต่ซูจื่ออวี๋ฟังออกว่าจวินมู่เยว่โยนหินให้กระทบน้ำได้มากกว่าจวินมู่ฉง ดังนั้นเมื่อเปรียบเทียบทั้งสองแล้ว จวินมู่เยว่ก็ถือว่าไม่แพ้

จวินมู่ฉงเยาะเย้ยและพูดว่า “เจ้าแปด เจ้าก็ทำไม่ได้”