ตอนที่ 660 พลาด?

ในอีกด้านหนึ่ง จวินมู่ฉงเริ่มขว้างก้อนหินเป็นครั้งที่สองแล้ว

เคร้ง!

เสียงฆ้องดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

จวินมู่เยว่พูดด้วยความประหลาดใจ “ไม่จริง ไม่มีใครมองเห็นด้วยซ้ำ จะให้ท่านจูงจมูกจริงหรือ?!"

จวินมู่ฉงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “โชคก็เป็นพลังแบบหนึ่งเหมือนกัน ทำไม เจ้าแปดไม่ยอมหรือ?”

จวินมู่เยว่เท้าเอวตะโกนว่า “แน่นอน ข้าไม่ยอม หากท่านสามารถตีฆ้อง ข้าก็สามารถทำได้อย่างแน่นอน”

จวินมู่ฉงยักไหล่และพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า “ถึงเจ้าจะเคาะฆ้องได้ แต่ก็ต้องรอจนพี่สี่ถามคำถามไปก่อน พวกเราฝ่าฝืนกฎไม่ได้”

จวินมู่เยว่ชะงักอยู่ครู่หนึ่งและมองจวินมู่เหนียนด้วยความกังวล คำถามที่จวินมู่ฉงต้องการถามนั้น มันต้องไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะตอบอย่างแน่นอน

ตามที่คาดไว้ จวินมู่ฉงมองจวินมู่เหนียนและถามว่า “เจ้าเจ็ด พี่สี่อยากถามเจ้าว่าขาของเจ้าใช้การไม่ได้จริงหรือหลอก?”

ซูจื่ออวี๋เม้มริมฝีปาก คำถามนี้เป็นกับดักอย่างชัดเจน จวินมู่เหนียนทำได้แค่โกหก หากจวินมู่เหนียนเลือกที่จะไม่ตอบ มันจะเหมือนกับการตอบว่า “หลอก” ไม่ใช่หรือ

แน่นอนว่าจวินมู่เหนียนพูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า: “คำถามนี้ พี่สี่ควรไปถามที่สำนักหมอหลวง ว่าเหตุใดพวกเขาจึงไม่สามารถทำให้ข้าลุกขึ้นได้แม้จะพยายามอย่างเต็มที่ก็ตาม”

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าเป็นการหลอก เหตุใดหมอในสำนักหมอหลวงจำนวนมากจึงมองไม่ออกสักคน?

จวินมู่ฉงยิ้มราวกับจะไม่สนใจคำตอบของคำถามนี้มากนัก เขาแค่พูดว่า “โอ้ พี่สี่ ข้าหวังว่ามันจะเป็นเป็นเรื่องหลอก พวกเราพี่น้องยังสามารถขี่ม้าล่าสัตว์ด้วยกันได้ใช่หรือไม่?”

เมื่อจวินมู่เหนียนได้ยินแบบนี้ เขายังคงมีท่าทีเหมือนเดิม แต่จวินมู่เยว่อดไม่ได้ที่จะกลอกตา และลูกตาหลุกหลิกไปมาจนแทบจะหลุดออกมา