ตอนที่ 675 นกยวนยางป่า

ชือหลียืนอยู่ตรงหน้าหรูอี้ เอ่ยปากบอกว่า

“เจ้า...เจ้าเป็นอะไรไป?”

ขอบตาหรูอี้แดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แล้วหันมองชือหลีอย่างน่าสงสาร พร้อมเอ่ยถาม

“ท่านอ๋องให้เจ้าสังหารข้าใช่หรือไม่?”

ชือหลีชะงักไปทันที เขาไม่ตอบ แต่สีหน้าของเขากลับตอบทุกอย่างชัดเจน

หรูอี้เบะปาก น้ำตาไหลออกมามากกว่าเดิม

ชือหลีเห็นดังนั้นจึงกำหมัดแน่น บอกว่า

“เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น ท่านอ๋องคงปล่อยเจ้าไปไม่ได้”

เสียงร้องไห้ของหรูอี้ดังขึ้นเรื่อยๆ นางร้องไปด้วยตะโกนไปด้วย

“นี่เป็นความผิดของข้าหรือ? เป็นความผิดของข้าหรือ? เขาเป็นคนบังคับให้ข้าทำเช่นนี้ ข้าเองก็เป็นลูกสาวของครอบครัวที่ดี ไม่ใช่หญิงคณิกา ไม่ใช่หญิงโคมเขียว เขาต้องใจความงามของข้า แล้วบังคับให้ข้าเข้าไปเป็นอนุที่จวน ข้าดูแลปรนิบัติพัดวีราวกับข้าทาส เพียงเพื่อให้ที่บ้านได้มีชีวิตที่ดี ข้าทำอะไรผิด? เพราะข้าเกิดเป็นหญิง ดังนั้นชีวิตก็เลยต้องต่ำต้อยหรือ? ฮือฮือฮือ...”

ชือหลีกัดฟันกรอด เมื่อได้ยินเสียงร้องของหรูอี้ เขาอดหวั่นไหวไม่ได้

เมื่อคิดดูให้ดีเรื่องนี้หรูอี้ถือเป็นผู้บริสุทธิ์ เขาเองก็เป็นผู้บริสุทธิ์

แต่เขายังมีประโยชน์กับท่านอ๋อง ดังนั้นท่านอ๋องจึงไม่สังหารเขา แต่หรูอี้ไม่มีประโยชน์แล้ว ดังนั้นจึงถูกทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดี

ชือหลีถอนหายใจ

“ขอโทษนะ ข้าเองก็ต้องทำตามหน้าที่”

เมื่อหรูอี้ได้ยิน จู่ๆนางลุกขึ้นยืน แล้วเข้าไปกอดชือหลีโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้ชือหลีตกใจจนลืมตอบโต้ ยืนตัวแข็งอยู่ที่เดิม

หรูอี้เอ่ยปาก

“ปล่อยข้าไปเถอะ ข้าขอร้องละนะ พวกเราถือว่าเป็นสามีภรรยากัน เมื่อครู่เจ้าก็สุขสมมากไม่ใช่หรือ? ปล่อยข้าไปเถอะนะ ถือว่าข้าตายไปแล้วดีหรือไม่? เจ้าจะบอกว่าข้าตกเหว หรือว่าข้ากระโดดรถม้าหนี หรือว่าข้ากระโดดแม่น้ำก็ได้ ข้าแค่อยากมีชีวิตอยู่ อยากมีชีวิตอยู่เท่านั้น...”

สองมือของชือหลีวางไว้บนบ่าหรูอี้ เขาคิดจะดันตัวนางออก แต่หรูอี้กลับกอดเอวเขาไว้แน่น ไม่คิดจะปล่อยมือเลย