ตอนที่ 681 โยนหินทับเท้าตัวเอง

ทุกคนต่างก็เป็นคนมีฐานะ ใครก็ไม่กล้าก้มหัวให้เงิน ตอนที่ซูจื่ออวี๋ไม่ได้ยื่นข้อเสนอเมื่อกี้ ทุกคนต่างแย่งชิงซื้อมัน เมื่อยื่นข้อเสนอแล้ว แม้ว่าทุกคนจะคิดว่ามันมีราคาแพง แต่พวกเขาก็เขินอายที่จะพูดปฏิเสธ

อีกอย่างสิ่งที่ซูจื่ออวี๋พูดมานั้นก็ถูกต้อง จะมีกี่คนในโลกนี้ที่จะได้กินไก่ย่างของพระชายาอ๋องฉิน? แพงก็มีคุณสมบัติที่ขายแพง

ในช่วงเวลาสั้นๆ ไก่ย่างมากกว่าครึ่งหนึ่งในยี่สิบตัวก็ถูกขายออกไป เหลืออยู่เพียงห้าตัวเท่านั้น

ขณะเก็บตั๋วเงิน จวินมู่เยว่ก็ทุบดินด้านนอกไก่ย่างออก แล้วส่งไก่ย่างที่ย่างเสร็จแล้วและมีกลิ่นหอมอบอวลโชยออกมาให้ท่านอ๋องแต่ละคน เขาก็ดีใจมากจนเกือบตัวลอย

จวินมู่หลานกล่าวว่า “การค้าขายนี้ ได้กำไรยิ่งกว่าหอแปดสมบัติของข้าเสียอีก ฮ่าๆๆ น้องสะใภ้ช่างเป็นต้นไม้เรียกเงินจริงๆ!”

ซูจื่ออวี๋กินอิ่มแล้ว นางก็เช็ดปากแล้วถามว่า “ยังเหลืออีกกี่ตัว?”

เทียนชิงรีบตอบว่า “เหลืออีกห้าตัวขอรับ กระหม่อมเอาไปให้ท่านอ๋องชิมได้หรือไม่?”

ซูจื่ออวี๋ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ ท่านอ๋องไม่หิว พวกเจ้าเฟยเยี่ยน เฟยเย่ เทียนชิง เซวียนซาง เอาไปกินคนละตัว ส่วนตัวสุดท้าย”

เทียนชิงจะร้องไห้อยู่แล้ว และรีบพูดว่า “ตัวสุดท้ายเหลือให้ท่านอ๋องเถอะขอรับ!”

ซูจื่ออวี๋เหลือบมองเทียนชิงแล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ “ตัวสุดท้าย ไม่ต้องปรุง ไว้ย่าพรุ่งนี้เช้าให้เป็นอาหารเช้าของข้า”

จะมีใครกินไก่ย่างตั้งแต่เช้า นี่จงใจทำให้จวินมู่เหนียนโกรธอย่างเห็นได้ชัดเลย

เมื่อนึกถึงสีหน้าเดือดดาลของจวินมู่เหนียน จวินมู่เยว่ก็รู้สึกว่าไก่ย่างในมือของเขาเริ่มไร้กลิ่นหอมแล้ว

จวินมู่เยว่กล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เก็บไว้ให้พี่เจ็ดเถอะ เฟยเย่และเฟยเยี่ยนไม่ชอบไก่ พวกเจ้าว่าหรือไม่?”

เฟยเย่และเฟยเยี่ยนพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง โดยบอกว่าพวกเขาไม่กินไก่

เทียนชิงก็แสดงจุดยืนแล้วเอ่ยว่า “กระหม่อมก็ไม่กินไก่เช่นกันขอรับ”

ซูจื่ออวี๋เลิกคิ้ว “อ๋อ? ที่แท้พวกเจ้าเป็นองครักษ์ แล้วเอาของที่ตัวเองไม่กินให้ท่านอ๋อง จิ๊ๆๆ ช่างมีความจงรักภักดีจริงๆ”

ทุกคนรู้สึกขมขื่นในใจ พวกเขาไม่ได้หมายความอย่างนั้น!

ซูจื่ออวี๋ปรบมือแล้วลุกขึ้น “เอาล่ะ ให้พวกเจ้ากิน พวกเจ้าก็จะกิน ถ้าพวกเจ้าไม่กิน ก็ถือว่าพวกเจ้าขัดคำสั่ง”