ตอนที่ 706 อาการหวั่นไหวหรือ

ระหว่างที่จับตัวไม่ได้ทำให้ใครแตกตื่น เถี่ยโถวยังนึกว่างานประสบความสำเร็จมาก แต่ไม่รู้ว่าทุกการกระทำของเขา ไม่ได้เล็ดลอดหูของจวินมู่เหนียนเลย

จวินมู่เหนียมองซูจื่ออวี๋ที่กำลังสะลึมสะลือในอ้อมกอด รู้สึกจนใจเหลือเกิน ยัยเด็กคนนี้ประมาทนัก ยังมีแก่ใจนอนหลับไปได้

จวินมู่เหนียนกอดซูจื่ออวี๋เอาไว้แล้วขยับตัว พูดเสียงอ่อน

“อวี๋เอ๋อร์ อวี๋เอ๋อร์ ตื่นได้แล้ว พวกเขาไปแล้ว”

ซูจื่ออวี๋ลืมตาขึ้นมาอย่างมึนงง นางขยี้ตาไปด้วย พลางพูดไปด้วยว่า

“ข้า...ข้านอนหลับไปหรือ?”

จวินมู่เหนียนหัวเราะ

“ถูกต้อง โดนจับตัวไปขายก็ไม่รู้เรื่องหรอก”

ซูจื่ออวี๋เบะปาก บ่อน้ำร้อนที่นี่สบายเกินไปแล้ว อุณภูมิสูงบวกกับนางอยู่ในอ้อมกอดจวินมู่เหนียน รู้สึกปลอดภัยมาก จึงผ่อนคลายลงอย่างไม่รู้ตัว

เมื่อคิดได้แบบนั้น หัวใจซูจื่ออวี่กระตุกวาบ นางไม่เคยสังเกตเลย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด นางถึงได้เชื่อใจและพึ่งพิงจวินมู่เหนียนมากขนาดนี้ไปแล้ว

ซูจื่ออวี๋รู้สึกว่าแก้มร้อนวูบวาบ จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง

“มีความเคลื่อนไหวแล้วหรือ?”

จวินมู่เหนียนเอ่ยปาก

“น่าจะถูกจับตัวไปแล้ว”

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้ดีใจมากนัก แต่กลับมองจวินมู่เหนียนอย่างกังวล

จวินมู่เหนียนเห็นสีหน้าของนาง จึงยักคิ้วด้วยความสงสัย

“ทำไม?”

ซูจื่ออวี๋เม้มปาก

“ด้วยความแค้นที่อานเป่ยเยว่มีต่อข้า เรื่องที่สั่งการต้องโหดร้ายอย่างมาก นางถูกจับตัวไปอย่างนี้ เกรงว่า...คงจะอันตรายมาก ท่านจะรู้สึกว่า...จะรู้สึกว่า....”

ซูจื่ออวี๋ลำบากใจที่จะพูดออกไป แต่จวินมู่เหนียนกลับพูดออกมาตรงๆ

“จะรู้สึกว่าเจ้าโหดเหี้ยมอำมหิตหรือไม่?”

ตัวของซูจื่ออวี๋แข็งค้าง มองจวินมู่เหนียนด้วยดวงตาเบิกกว้าง ภายในดวงตาคือความกังวลที่นางมองไม่เห็น

จวินมู่เหนียนยื่นมือไปกอดซูจื่ออวี๋ให้กระชับขึ้น

“อวี๋เอ๋อร์ ข้าดีใจมาก”