ตอนที่ 714 รู้หน้าไม่รู้ใจ

อันเป่ยซานไม่รู้ว่าทำไม แต่คนอื่นๆ กลับเข้าใจ

ตงโจวให้ความสำคัญกับชื่อเสียงมาก และผู้หญิงก็ให้ความสำคัญกับความบริสุทธิ์ของตนมาก เพราะมีคนมากมายเห็นนางเปลือยเปล่า ชื่อเสียงของอันเป่ยเยว่จะถูกทำลายจนหมดสิ้น

หากไม่อยากตายเพื่อพิสูจน์ความตั้งใจของตน วิธีที่ดีที่สุดคือปฏิเสธที่จะยอมรับมันไปเสีย

ต่อให้ทุกคนเห็นแล้วจะอย่างไร พ่อบ้านไม่ยอมรับ ชาวบ้านก็ไม่กล้าพูดจาไร้สาระ?

นอกจากนี้ยังมีกองทหารหลงอู่ที่เห็นใบหน้าของอันเป่ยเยว่จริงๆ

เมื่อเห็นว่าอันเป่ยซานยังตะลึงงันอยู่ จวินมู่หลานก็รีบตอบว่า “ใช่ๆ นี่ไม่ใช่เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์นาง...นางกลับโรงเตี๊ยมไปแล้ว”

ทุกคนมองหน้ากัน ไม่มีใครกล้ารับคำพูดโกหกนี้

กลับเป็นหนานหยวนหรัว เอ่ยปากออกมาว่า “พาคนกลับไปเถอะ ดูว่า...บาดเจ็บหรือไม่?”

เมื่อหนานหยวนหรัวพูดว่าบาดเจ็บ ทุกคนก็รู้ว่าหมายถึงอะไร

อันเป่ยซานคิดว่าน้องสาวของตนอาจจะเสียบริสุทธิ์ไปแล้ว ร่างกายของเขาก็อ่อนแรงลงอย่างอดไม่ได้ แววตามืดมิด หมดสติไป

จวินมู่หลานรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที แล้วรีบพูดว่า “กลับไปที่โรงเตี๊ยมก่อนเถอะ!”

.......

ณ โรงเตี๊ยม

ทุกคนกลับไปที่โรงเตี๊ยม กลางคืนนี้ เกิดน้ำท่วมที่ไม่อาจสามารถอธิบายได้ อยากหาหมอมาดูอาการของอันเป่ยเยว่ย่อมเป็นไปไม่ได้

จวินมู่ฉยงรู้ว่าซูจื่ออวี๋มีทักษะทางการแพทย์ แต่เขาก็เชื่อใจซูจื่ออวี๋ไม่ได้เลย ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปขอความช่วยเหลือจากเสวี่ยเฉิงอัน

เสวี่ยเฉิงอันก็พูดด้วยความลำบากใจ “นี่... นี่ดูเหมือนจะไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง” เสวี่ยเฉิงอันไม่ได้กลัวการตรวจอาการของอันเป่ยเยว่ แต่เขากลัวร่างกายของอันเป่ยเยว่

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นความแตกต่างระหว่างชายหญิง ไม่ถูกหลักธรรมนองคลองธรรม

บางทีอาจจะเดาความคิดของเสวี่ยเฉิงอันได้ จวินมู่ฉยงจึงรีบพูดว่า “คุณชายเสวี่ยไม่ต้องกังวล เจ้าแค่ช่วยดูอาการเยว่เอ๋อร์เท่านั้น ว่าเหตุใดนางถึงสลบไปไม่ยอมตื่น”