ตอนที่ 749 ท่านอ๋องน่าจะไปแสดงงิ้ว

เซวียนชางเกาหัวอย่างมึนงง ทั้งยังอดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่าตัวเองพูดสิ่งใดผิดไปหรือ?

เมื่อเห็นสีหน้าจวินมู่เหนียนไม่สบอารมณ์ เขาจึงรีบเอ่ยปาก

“ข้าน้อยจะไปเดี๋ยวนี้”

หลังจากเซวียนชางจากไป ซูจื่ออวี๋เดินไปตรงหน้าจวินมู่เหนียน แล้วสองมือกอดอก พร้อมเม้มปากเป็นเส้นตรง จ้องเขาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์

จวินมู่เหนียนเองก็เม้มปาก แล้วแสร้งทำท่าใจเย็น

“ที่แท้...ที่แท้ไม่มีคนสอดแนมหรือ ข้าคงคิดมากเกินไป”

ซูจื่ออวี๋กลอกตามองบน พร้อมกัดฟันบอกว่า

“ท่านอ๋องไม่ไปแสดงงิ้ว ช่างน่าเสียดายความสามารถเหลือเกิน”

จวินมู่เหนียนลูบจมูกตัวเอง เขาอายจนไม่ค่อยกล้ามองหน้าซูจื่ออวี๋ หลังจากเงียบไปสักครู่ จู่ๆจวินมู่เหนียนเอ่ยปากบอกว่า

“น่าแปลก หันหรูเฟิงล่ะ? ข้าให้เขาล่วงหน้ามาก่อน ทำไมจึงไม่เห็นเขา”

ซูจื่ออวี๋กลับเบะปาก บอกว่า

“ความสามารถในการเบี่ยงเบนความสนใจของท่านอ๋อง เทียบไม่ได้กับความสามารถทางการแสดงเลยนะเจ้าคะ” เขาเบี่ยงประเด็นดื้อๆเสียอย่างนั้นเลย

มุมปากจวินมู่เหนียนกระตุกอย่างเขินอาย คิดในใจว่าคงต้องกันเซวียนชางออกไป ความฉลาดของเจ้าบื้อนี่เทียบกับเทียนชิงไม่ได้เลย จนทำให้เขาต้องเขินอายขนาดนี้

……

ผ่านไปสักครู่เซวียนชางกลับมารายงาน

“เรียนท่านอ๋อง ยอดเขาอวิ๋นหลิงอยู่ทางตะวันตกขอรับ”

จวินมู่เหนียนเก็บอารมณ์ทางสีหน้า แล้วกลับมาทำท่าเยือกเย็นเหมือนเดิม พร้อมเอ่ยปาก

“เช่นนั้นไปพักที่ฝั่งตะวันตก อีกอย่าง เจ้าลองไปดูสิ ว่ารอบนอกนี้มีสัญลักษณ์ที่หันหรูเฟิงทิ้งไว้หรือไม่”

หลังจากเซวียนชางรับคำสั่งจากไป องครักษ์คนอื่นๆ จัดแจงตั้งกระโจมเพื่อให้จวินมู่เหนียนกับซูจื่ออวี๋พักผ่อน

เมื่อแน่ใจว่าภายในบริเวณกระโจมไม่มีคนนอก ซูจื่ออวี๋ถึงได้เอ่ยปากถาม

“ท่านอ๋อง ทั้งที่ท่านรู้ว่าผางอิงมีปัญหา เหตุใดจึงปล่อยเขาไป?”