ตอนที่ 823 ทดลองยา!

ซูจื่ออวี๋ก็เดินเข้ามา เห็นว่าเสวี่ยชิงหันเดินไปหาจวินมู่เหนียน ก็เอ่ยออกมาทันทีว่า “คุณหนูใหญ่เสวี่ยคิดจะทำสิ่งใด?”

เสวี่ยชิงหันก็มองไปที่ซูจื่ออวี๋ แล้วพูดขึ้นมาว่า “ด้วยพระประสงค์ของฝ่าบาท ข้าจะทดลองยากับท่านอ๋องฉิน”

ซูจื่ออวี๋ก็เดินไปข้างๆ จวินมู่เหนียนอย่างรวดเร็ว แล้วถามด้วยสีหน้าระแวดระวัง “ยาชนิดใดกัน? จะลองอย่างไร?”

ไม่รอให้เสวี่ยชิงหันตอบ อานเป่ยเยว่ก็ตะโกนออกมาเสียงดัง “ซูจื่ออวี๋เจ้าทำอะไร? กลัวหรือ? กลัวว่าพวกเราลองแล้วจะรู้ว่าท่านอ๋องฉินแกล้งพิการหรือ?”

จวินมู่ฉยงก็หัวเราะเยาะหลังจากเห็นเช่นนั้น “ใช่ เหตุใดพระชายาอ๋องฉินถึงประหม่าขนาดนี้ หรือว่า...น้องเจ็ดจะแกล้งพิการจริงๆ?”

ซูจื่ออวี๋ไม่สนใจทั้งสองคน แต่มองไปที่ฮ่องเต้เจาเหวิน “ทูลเสด็จพ่อ ขาของท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บจริงๆ เพราะว่าตั้งแต่ข้าแต่งงานเข้าจวนอ๋องฉิน ก็รักษาให้ท่านอ๋องอย่างเต็มที่มาตลอด อาการของเขาดีขึ้นแล้ว หากจู่ๆ ก็มาทดลองยาในเวลานี้ อาจส่งผลต่ออาการป่วยของเขา เช่นนั้นต่อไปท่านอ๋องก็อาจจะไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก”

ฮ่องเต้เจาเหวินก็ประหม่าขึ้นมาทันที เขาไม่อยากให้ลูกชายที่เก่งทั้งบุ๋นและบู๊คนนี้กลายเป็นคนพิการ

แต่ว่าฮ่องเต้เจาเหวินยังไม่ทันจะได้พูดอะไร เสวี่ยชิงหันก็พูดขึ้นมาว่า “พระชายาอ๋องฉินไม่ต้องกังวล ยานี้จะไม่ทำอันตรายใดๆ หากพระชายาอ๋องฉินไม่เชื่อ ข้าสามารถทดลองยานี้ด้วยตัวเองได้”

หลังจากพูดจบ เสวี่ยชิงหันก็หันไปมองฮ่องเต้เจาเหวินแล้วพูดต่อ “ฝ่าบาทเองก็สามารถไปคนอื่นมาลองยาได้นะเพคะ ยานี้ปลอดภัยแน่นอน”

ซูจื่ออวี๋ก็โต้แย้งขึ้นมาทันที “ยามีพิษผสมอยู่สามส่วน ในโลกนี้ไม่มียาที่ปลอดภัยแน่นอน ท่านอ๋องหากมองใกล้ๆ ก็คือสามีของข้า หากมองไกลๆ ข้าก็คือหมอ เขาเป็นคนไข้ของข้า ข้าไม่ยอมให้เจ้ามาลองยากับเขาง่ายๆ หรอก”

เสวี่ยชิงหันเม้มปาก ไม่ได้เถียงกับซูจื่ออวี๋อีก ถึงอย่างไรนางก็แค่ถูกคนอื่นดึงเข้ามาเกี่ยวเท่านั้น

แต่อานเป่ยเยว่ กลับเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ “ซูจื่ออวี๋ เจ้าดูกลัวขัดเจนเกินไปหรือไม่? คุณหนูเสวี่ยมีชื่อว่าหมอเทวดามือศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามันจะนับอะไรได้ ยังจะกล้ามาเรียกตัวเองว่าหมอต่อหน้าหมอเทวดาอีกหรือ?”

จวินมู่ฉยงเองก็เยาะเย้ย “ใช่ ก็แค่ทายานิดหน่อย ทำไมต้องประหม่าขนาดนี้? หรือว่า...อยากให้พี่ชายลองแทนน้องเจ็ดก่อน?”

จวินมู่ฉยงก็พับแขนเสื้อขึ้น ยื่นแขนออกมา แล้วพูดกับเสวี่ยชิงหันอย่างเย็นชา “คุณหนูซู รบกวนเจ้าด้วย”