ตอนที่ 824 ข้าต้องการชีวิตของเจ้า!

หลังจากได้รับคำสั่งแล้วเสวี่ยชิงหันก็เดินไปทางจวินมู่เหนียนพร้อมกับขี้ผึ้ง ซูจื่ออวี๋ยังยืนอยู่ตรงหน้าจวินมู่เหนียนไม่หลีกทางให้

อานเป่ยเยว่เห็นอย่างนั้นก็พูดด้วยความโกรธ “ซูจื่ออวี๋ เจ้าคิดจะขัดขืนคำสั่งหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ก็พูดอย่างเย็นชา “อยากจะลองก็ได้ แต่ถ้าลองแล้วไม่ได้ผลอะไร หรือผลจากการลองนี้ล้มเหลวหรือผลพิสูจน์ว่าท่านอ๋องบริสุทธิ์ เช่นนั้นเจ้าที่เป็นผู้กล่าวหาท่านอ๋อง ต้องรับโทษอย่างไร?”

อานเป่ยเยว่ก็ตะลึงงัน ไม่คิดว่าซูจื่ออวี๋จะเริ่มสร้างความลำบากให้นาง

เมื่อพระชายาอานชินอ๋องเห็นเช่นนี้แล้วก็รีบพูดว่า “เป็นเรื่องดีที่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้ท่านอ๋องฉินได้ พระชายาอ๋องฉิน...เหตุใดต้องพูดรุนแรงเช่นนี้”

ซูจื่ออวี๋ก็หัวเราะเยาะ คนเหล่านี้ช่างไร้ยางอายจริงๆ พวกเขาทำร้ายผู้อื่น แต่กลับบอกว่าเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้กับท่านอ๋องฉิน พอนางต้องการจะคิดบัญชีย้อนหลัง ก็หาว่านางดุด่าคนรุนแรง

แต่สิ่งที่พวกนางทำกลับบอกว่าเป็นความตั้งใจดี แต่นางซูจื่ออวี๋ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย กลับกลายเป็นคนเลวไปแล้ว?

ซูจื่ออวี๋ก็เดินออกจากจวินมู่เหนียน เดินไปยังที่นั่งของจวนอานชินอ๋อง มองไปที่อานเป่ยเยว่ แล้วกัดฟันพูดว่า “อานเป่ยเยว่ เจ้าฟังให้ดี ข้าให้เจ้าลองได้ แต่ถ้าพิสูจน์ได้ว่าท่านอ๋องเป็นผู้บริสุทธิ์ ข้าจะเอาชีวิตของเจ้า”

ทุกคนต่างก็สูดหายใจเข้าลึกๆ อานชินอ๋องก็ตบโต๊ะแล้วเอ่ยด้วยความโกรธ “เจ้ามันช่างชั่วร้ายจริงๆ! กล้าดีอย่างไรมาขู่นางต่อหน้าฮ่องเต้เช่นนี้? ซูจื่ออวี๋เจ้าคิดว่าตัวเองมีหลายหัวให้ตัดหรืออย่างไร?”

ซูจื่ออวี๋ก็เพิกเฉยต่ออานชินอ๋อง เพียงแต่มองอานเป่ยเยว่อย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดต่อว่า “ท่านอ๋องแกล้งพิการถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงฐานหลอกลวงฮ่องเต้ และการที่ท่านหญิงกล่าวหาท่านอ๋องก็ถือเป็นความผิดร้ายแรงเหมือนกันมิใช่หรือ? เราต้องคิดให้รอบคอบ กลัวแต่ว่าอานเป่ยเยว่ตายคนเดียวคงไม่พอ”

จวินมู่เยว่เห็นเช่นนั้นก็รีบพูดขึ้นมาว่า “ไม่ผิด กล่าวหาท่านอ๋องฉิน ใส่ร้ายความดีงาม ถือเป็นความผิดโทษประหาร ประหารสามชั่วโคตร”

ทันใดนั้นอานเป่ยเยว่และพระชายาอานชินอ๋องก็ไม่สามารถนั่งนิ่งได้ และร่างกายก็อดไม่ได้ที่จะแกว่งไปมา

หมัดของอานชินอ๋องวางอยู่บนโต๊ะก็กำแน่น เขาเหมือนอยากชกไปที่หน้าของซูจื่ออวี๋เสียให้ได้

แม้ว่าเขาจะโกรธกับความหุนหันพลันแล่นของอานเป่ยเยว่ แต่เขาก็เกลียดความเย่อหยิ่งของซูจื่ออวี๋เช่นกัน

เมื่อคิดว่าเขาอานชินอ๋องที่อยู่เหนือคนนับหมื่นในเมืองหลวง จะมีใครหน้าไหนกล้ายั่วยุเขาขนาดนี้

อานชินอ๋องก็พูดด้วยความโกรธ “ข้าก็อยากจะดูนักว่าใครจะมีความสามารถมาฆ่าลูกสาวของข้าได้”