ตอนที่ 902 โง่เขลา

ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัย ลั่วกุ้ยเฟยได้พูดเหน็บแนมขึ้น

“ข้าว่านะ อ๋องแปดขยันไปที่จวนอ๋องฉินทั้งวี่ทั้งวัน ที่แท้ยังมีจุดประสงค์แอบแฝงอย่างนี้นี่เอง เฮ้อ ล้วนแต่บอกว่าพี่น้องรักกันกลมเกลียว ใส่เสื้อผ้าของกันได้ นอนด้วยกันได้ แต่นึกไม่ถึงว่าอ๋องเจ็ดกับอ๋องแปดจะรักใคร่กลมเกลียวกันมากขนาดนี้ เหอะเหอะเหอะ”

ทุกคนซุบซิบนินทากันทันที ทำให้องค์ฮองเฮาและฮ่องเต้เจาเหวินไม่สบอารมณ์ จึงเอ่ยขึ้น

“เรื่องราวยังไม่กระจ่าง ลั่วกุ้ยเฟยระวังคำพูดด้วย”

ลั่วกุ้ยเฟยกรอกตา แต่ไม่ได้โต้เถียงกับฮองเฮา กลับหันไปเล่นงานซูจื่ออวี๋แทน

“ซูจื่ออวี๋ ตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองฝ่ายต่างยืนกรานว่าตัวเองไม่ผิด หนำซ้ำไม่มีใครเป็นพยาน เจ้าพูดปาวๆว่ามีหลักฐาน ไหนล่ะหลักฐาน?”

ซูจื่ออวี๋กลอกตาบ้าง ไม่ได้สนใจลั่วกุ้ยเฟย แต่กลับหันไปหาเฉินกงกง แล้วเอ่ยถาม

“เฉินกงกง วันนี้ในอุทยานได้รดน้ำหรือไม่?”

เฉินกงกงถูกถามจนมึนงง ต่อมาจึงหันไปมองฮ่องเต้เจาเหวิน เมื่อเห็นพระองค์พยักหน้า เฉินกงกงจึงตอบตามความจริง

“ถูกต้อง วันนี้หลังจากทำพิธี ฝ่าบาทกับฮองเฮาจะเสด็จมาชมดอกไม้ ดังนั้นก่อนฟ้าสาง บ่าวจึงสั่งให้คนไปรดน้ำต้นไม้ดอกไม้ให้ทั่วทั้งอุทยาน เพื่อให้ต้นไม้ใบหญ้าแหล่านี้ไม่เป็นฝุ่นและยังดูสดชื่นขึ้นด้วย”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้า ต่อมาหันมองฮ่องเต้เจาเหวินกับฮองเฮา

“กราบทูลฝ่าบาทและฮองเฮา ตรงจุดที่พวกเรายืนอยู่ตอนนี้ ใต้ฝ่าเท้าปูด้วยหินไข่ห่าน จึงแห้งและสะอาด จากตรงนี้ไปถึงสระปลาทอง ตรงกลางถูกคั่นด้วยพุ่มไม้ ตรงพุ่มไม้เต็มไปด้วยดิน วันนี้ตอนเช้าเพิ่งถูกรดน้ำ ทำให้ดินตรงพุ่มไม้เหนียวจนจับตัวกัน หากหม่อมฉันเดินผ่านตรงนั้นจริง ใต้รองเท้าต้องมีดินติดมาด้วยแน่นอน คงเหมือนกับองค์รัชทายาทอวิ๋นหยาง ท่านอ๋องสี่ และเหยียนหรูอี้เพคะ”

ทุกคนหันมองพื้นรองเท้าของทั้งสามคน เห็นได้ชัดว่ามีดินติดอยู่ ดินนั่นดูเหมือนจะเลยพื้นรองเท้า จนเริ่มขึ้นมาที่หลังเท้า

แต่เมื่อหันมองรองเท้าคู่งามของซูจื่ออวี๋ กลับสะอาดหมดจด ไม่มีคราบสกปรกแม้แต่น้อย

เหยียนหรูอี้เห็นดังนั้น หัวใจกระตุกวาบทันที

ซูจื่ออวี๋แค่นหัวเราะแล้วหันมองเหยียนหรูอี้ พร้อมเอ่ยถาม