ตอนที่ 973 พบศัตรู

โม่ซุนเห็นของแปลกๆ ที่เรืองแสงได้ในมือของซูจื่ออวี๋ ก็อดสงสัยไม่ได้ “นี่คืออะไร?”

ซูจื่ออวี๋ยิ้มอย่างขมขื่นก่อนจะเอ่ยว่า “ข้า...ข้าไม่รู้จะอธิบายอย่างไร”

โม่ซุนยิ้มอย่างใจดีแล้วเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร พวกเราไปกันเถอะ”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าแล้วเดินไปข้างหน้าพร้อมกับส่องไฟฉายเล็กๆ เห็นคราบเลือดตลอดทาง จนกระทั่งถึงป่าลึก เป็นสถานที่ที่แม้แต่ตั้งถิ่นฐานแล้วยังยาก ทันใดนั้นก็มีเสียงนกที่ตกใจบินออกมา

เสียงกระพือปีกทำลายความเงียบสงบในความมืด

โม่ซุนรีบไปข้างๆ ซูจื่ออวี๋ ปกป้องเอาไว้ด้านหลัง แล้วมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง

มีเสียงดังหนึ่งดังขึ้นมา เงาแสงสีดำโผล่ออกมาจากป่าโดยไม่ทันตั้งตัว แสงดาบเย็นๆ ก็พุ่งตรงมาที่ซูจื่ออวี๋

โม่ซุนเห็นเช่นนั้นก็พุ่งไปหาซูจื่ออวี๋ทันที กอดนางแล้วกลิ้งไปบนพื้น ทำให้ชายชุดดำแทงความว่างเปล่า

เมื่อชายคนนั้นเห็นว่าการโจมตีพลาด ก็หมุนตัวทันทีแล้วพุ่งดาบไปหาทั้งสองคนอีกครั้ง

ซูจื่ออวี๋รีบยกไฟฉายส่องไปที่ตาของชายชุดดำ

ชายชุดดำที่ถูกแสงสว่างส่องตาก็ลืมตาไม่ขึ้น ดังนั้นจึงหยุดชะงักตามสัญชาตญาณ และในเวลานี้ซูจื่ออวี๋ก็เห็นหน้าตาของชายชุดดำคนนั้นก่อนจะอุทานออกมา “เฟยเย่?”

ใช่ ชายชุดดำคนนี้ไม่ใช่คนอื่นไม่ใช่คนไม่ดี แต่เป็นองครักษ์เฟยเย่ของท่านอ๋องแปด

เฟยเย่ได้ยินเสียงของซูจื่ออวี๋ก็ตะลึงงันทันที ซูจื่ออวี๋ก็รีบใช้ไฟฉายส่องมาที่ตัวเองและโม่ซุน เพื่อให้เฟยเย่มองเห็นหน้าของตนชัดขึ้น

หลังจากเฟยเย่เห็นหน้าของทั้งคู่ชัดเจนแล้ว เขาก็ดีใจขึ้นมาทันที ก่อนจะพูดอย่างตื่นเต้นว่า “พระชายา หมอเทวดาโม่ หรือว่ากองกำลังเสริมของท่านอ๋องจะมาแล้วหรือ? ท่านอ๋องรู้ข่าวของพวกเราได้อย่างไร?”

โม่ซุนประคองซูจื่ออวี๋ให้ลุกขึ้น ซูจื่ออวี๋เดินไปหาเฟยเย่ ไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่รีบถามว่า “ท่านอ๋องแปดล่ะ เขาสบายดีหรือไม่?”

เฟยเย่เม้มปากแล้วก้มหน้าลง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะถอนหายใจ “ท่านอ๋องถูกคนกลุ่มนั้นจับตัวไป ตอนที่ไป ท่านอ๋องก็บาดเจ็บเล็กน้อยแล้ว ตอนนี้เป็นอย่างไร...ข้าน้อยไม่รู้เลย”