ตอนที่ 974 แบ่งทหารเป็นสองทาง

โม่ซุนเอ่ยแทรกขึ้นมาว่า “ในหมู่พวกโจร มีใครที่หน้าคุ้นบ้างหรือไม่?”

เฟยเย่ก็เอ่ยว่า “ไม่มี พวกโจรพวกนั้นไม่มีระเบียบแม้แต่น้อย บางคนใช้ปูนขาว บางคนใช้มีดจับปลา บางคนใช้อาวุธลับ ในดาบของทหารพวกเขามีพิษ พิษบางอย่างยังถึงขั้นสงสารได้ทันที บางอย่างก็ทำให้สลบ และยังมีเอ็นอ่อนที่ปิดกั้นพลังภายในกระจัดกระจายไปทั่วอีกด้วย”

โม่ซุนรู้สึกสงสัยจึงเอ่ยว่า “พอได้ยินพวกเจ้าอธิบายแบบนี้ รู้สึกไม่เหมือนคนกลุ่มเดียวกัน หรือว่ามีหลายกลุ่มที่มาปล้นเงินทหาร?”

เฟยเย่ขมวดคิ้วครุ่นคิด ในชั่วขณะนั้นก็ไม่สามารถตัดสินได้

กลับเป็นซูจื่ออวี๋ หลังจากทำแผลให้เฟยเย่แล้ว ก็ยืนขึ้นและพูดว่า “ไม่ มันคือกลุ่มเดียวกัน”

เฟยเย่สงสัยว่า “เหตุใดพระชายาถึงได้มั่นใจเช่นนั้นเล่า?”

ซูจื่ออวี๋เอ่ยปากว่า “เพราะที่เกิดเหตุของพวกเจ้า มันถูกจัดการอย่างสะอาดมาก เห็นได้ชัดว่าคนที่โจมตีพวกเจ้าไม่ได้ไร้ระเบียบ แต่เป็นระเบียบเรียบร้อย พวกเขาจงใจแสดงความไร้ระเบียบออกมา ก็เพื่อปกปิดตัวตนของพวกเขา ถ้าข้าเดาไม่ผิด คนที่ปล้นเงินทหารอาจไม่ใช่โจรป่าพวกนั้น แต่เป็นคนใหญ่คนโต”

โม่ซุนคิดแล้วก็เอ่ยถามว่า “เจ้าหมายถึง...สำนักฉีหลิน? ที่นี่ไม่ไกลจากสำนักฉีหลิน”

ซูจื่ออวี๋เอ่ยว่า “ตรงข้ามสำนักฉีหลินก็คือสำนักหลิงอวิ๋น ดังนั้นสองที่นี้จึงน่าสงสัยมาก”

เฟยเย่เอ่ยว่า “พระชายาเดาเช่นนี้ก็มีเหตุผล แต่ที่นี่ไม่มีทางอื่นไปได้แล้ว ในระหว่างที่พวกเรากำลังต่อสู้ คนเหล่านั้นลงมืออย่างดุเดือดมาก ไม่เหลือคนรอดเลย แต่จับท่านอ๋องแปดไว้ เดิมทีท่านอ๋องแปดมีโอกาสหนีไป แต่เพื่อปกป้องข้าและพี่ชาย เขาจึงโยนยาป้องกันตัวที่พระชายามอบให้ออกมา ทำให้พวกเรามีโอกาสหลบหนีมาได้”