ตอนที่ 981 ใครเป็นคนขุดอุโมงค์?

ซูจื่ออวี๋รีบหันไปเอ่ยกับเสวี่ยชิงหาน

“เช่นนั้นขอบคุณคุณหนูเสวี่ยมากที่ให้การช่วยเหลือ”

เสวี่ยชิงหานโล่งอก แล้วรีบหัวเราะ

“ไม่เป็นไร แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ความจริงสองครั้งที่พระชายาอ๋องฉินตกอยู่ในอันตราย ท่านได้พ้นอันตรายเองแล้ว ข้าก็แค่ช่วยไปตามสถานการณ์ ไม่ทราบว่าพระชายาจะไปสำนักฉีหลินหรือว่าสำนักอวิ๋นหลิง?”

ซูจื่ออวี๋หันมองอุโมงค์ แล้วเอ่ยขึ้น

“พวกเราลอดอุโมงค์ออกไปก่อน ออกไปได้แล้วค่อยตัดสินใจอีกที”

เสวี่ยชิงหานหันมองอุโมงค์ แล้วเอ่ยอย่างสงสัย

“ที่นี่ไม่ใช่รังงูหรือ?” นางนึกว่าที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยของงูดอกไม้เก้ากลีบ

ซูจื่ออวี๋ส่ายหน้า

“ที่นี่ไม่ใช่รังงู แต่เป็นทางลับแห่งหนึ่ง ส่วนงูดอกไม้เก้ากลีบตัวนี้ น่าจะเป็นงูที่เจ้าของทางลับเลี้ยงเอาไว้ด้านในเพื่อป้องกันศัตรู”

เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้ซูจื่ออวี๋หันมองโม่ซุนอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

“ขอโทษด้วยหมอเทวดาโม่ เป็นเพราะข้าเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง นึกว่าอุโมงค์แห่งนี้ไม่มีคนดูแล นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะใช้งูตัวหนึ่งเฝ้าประตู เฮ้อ ข้ายังด้อยประสบการณ์ในยุทธภพมากนัก”

โม่ซุนหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเอ่ยเสียงอ่อน

“ไม่โทษท่านหรอก ข้าน่าจะนึกถึงกับดักประหลาดพวกนี้ แต่ข้ามัวแต่พูดคุยกับท่าน จนลืมระวังตัว”

ด้วยประสบการณ์ที่เขาอยู่ในยุทธภพ คงไม่บุ่มบ่ามเข้าไปในถ้ำ แต่เมื่อครู่เขาใจลอยไปชั่วขณะ ดังนั้นเขาจึงได้แต่ตำหนิตัวเอง ไม่คิดตำหนิอีกฝ่ายแม้แต่น้อย

ซูจื่ออวี๋เห็นโม่ซุนจิตใจดีขนาดนี้ จึงหัวเราะอย่างดีใจ บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนดีมาก ทำให้ในใจเสวี่ยชิงหานอิจฉาไม่น้อย

ก่อนหน้านี้นางเคยพบโม่ซุนมาหลายครั้ง แต่จนกระทั่งตอนนี้โม่ซุนไม่เคยมองนางเต็มตาเลยสักครั้ง

แน่นอนเพราะความไร้มารยาทของโม่ซุน ทำให้นางยิ่งรู้สึกว่าโม่ซุนคล้ายคลึงสืออีมาก

……

หลังจากทั้งสามคนเข้าไปในถ้ำ ไม่ได้พูดคุยกันอีก ได้แต่ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเฝ้าระวัง

เดิมทีไฟฉายอันเล็กของซูจื่ออวี๋ยังมีไฟอยู่ แต่เมื่อเสวี่ยชิงหานอยู่ที่นี่ นางจึงไม่กล้านำออกมาใช้