ตอนที่ 982 แยกย้ายกันทำงาน

โม่ซุนหันมองภูเขาเขียวรอบด้าน แล้วเอ่ยขึ้น

“ตกลงเป็นอำนาจในยุทธภพ ขุดเจาะอุโมงค์แห่งนี้ หรือเป็นแคว้นอื่นๆที่ขุดเจาะที่แห่งนี้กันแน่?”

คนพูดไม่คิดสิ่งใด แต่คนฟังกลับคิดอีกอย่าง

ทันใดนั้นซูจื่ออวี๋นึกถึงฉู่อวิ๋นฉิงองค์หญิงแห่งเป๋ยฉู่

นางจำได้ว่าตอนแรกที่เกิดเรื่องของจวินมู่เยว่กับฉู่อวิ๋นฉิงขึ้น จวินมู่เยว่เคยบอกว่า หากตามที่พวกเขาได้สืบมา อย่างน้อยอีกหนึ่งเดือนกว่าฉู่อวิ๋นฉิงจะถึงเมืองหลวง แต่ใครจะไปคิดว่านางจะมาถึงก่อนเวลาเยอะมาก

หรือว่า ฉู่อวิ๋นฉิงใช้ทางลัดเหล่านี้เดินทางเข้าเมืองหลวงหรือ?

หรือว่า....การที่เบี้ยหวัดทหารถูกปล้นสดมภ์จะเกี่ยวข้องกับเป๋ยฉู่?

เมื่อคิดได้แบบนั้น ซูจื่ออวี๋นึกถึงคำพูดของเฟยเย่ทันที พวกโจรสังหารองครักษ์จนหมด แม้แต่เฟยเย่กับเฟยเยี่ยก็ยังไม่เว้น มีเพียงจวินมู่เยว่ที่ถูกจับตัวไป หรือเป็นเพราะฉู่อวิ๋นฉิงยังตัดใจจากจวินมู่เยว่ไม่ได้ จึงได้ปล่อยเขาไป?

โม่ซุนยังคงเดินไปข้างหน้า หลังจากเดินไปได้ห้าหกก้าว ทันใดนั้นพบว่าซูจื่ออวี๋ไม่ได้เดินตามมาด้วย จึงรีบหันหลังมอง พลันเห็นนางกำลังทำท่าครุ่นคิด สีหน้ากลัดกลุ้ม

โม่ซุนรีบเดินกลับไปแล้วเอ่ยถาม

“มีอะไรหรือ?”

ซูจื่ออวี๋เอ่ยอย่างกังวล

“หมอเทวดาโม่ ท่านแปลงโฉมเป็นหรือไม่?”

โม่ซุนชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นส่ายหน้า

“ไม่เป็น”

ซูจื่ออวี๋หันมองเสวี่ยชิงหาน

เสวี่ยชิงหานส่ายหน้า

“วิชาแปลงโฉมของข้าแย่มาก อีกอย่างตอนนี้ไม่มีวัสดุ เหตุใดพระชายาจึงต้องการแปลงโฉม”

ซูจื่ออวี๋รู้ว่าสำนักราชาโอสถกับเป๋ยฉู่มีความสัมพันธ์ที่ดี เมื่อคิดว่าผู้ที่ปล้นเงินเหล่านั้นอาจจะเป็นคนของเป๋ยฉู่ จึงระวังตัวจากเสวี่ยชิงหานมากขึ้น

ซูจื่ออวี๋ครุ่นคิดแล้วเอ่ยขึ้น

“ไม่มีอะไร ข้าแค่ไม่อยากเปิดเผยฐานะพระชายาอ๋องฉินเท่านั้น ไม่เป็นไร พวกเราไปกันเถอะ เดี๋ยวข้าค่อยทาฝุ่นเอาไว้บนหน้าก็ได้”

เมื่อพูดจบ ซูจื่ออวี๋เดินนำไปข้างหน้าก่อน หลังจากครุ่นคิดโม่ซุนเดินตามไปด้วย เสวี่ยชิงหานเองก็ไม่คิดมาก ตามไปด้วยเช่นกัน