บทที่ 1069

อ๋องหนานหวายอุทานด้วยความตกใจ “เขากลับมาแล้วจริง ๆ รึ?”

“รูปหกเหลี่ยมครบถ้วนสมบูรณ์ แต่มีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย นั่นหมายความว่าท่านสามารถแก้ไขมันได้ ซึ่งวิธีการก็คืออดทน ระวังตัว และปฏิบัติตามหน้าที่ของตน”

อ๋องหนานหวายครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าหน้าไม้ที่พวกข้าสั่งซื้อไปจะถูกยกเลิกใช่หรือไม่?”

“ท่านอย่าเพิ่งทำเรื่องบุ่มบ่ามในตอนนี้เลย หลังจากเซี่ยจื่ออันออกเดินทางไปยังเป่ยโม่แล้ว ท่านจงวางแผนให้รอบคอบ ในเวลานั้นทุกสายตาจะจับจ้องไปที่เซี่ยจื่ออัน และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อาจลอบติดตามนางไปด้วยก็เป็นได้ และเมื่อถึงตอนนั้นมันก็ยังไม่สายที่ท่านอ๋องจะเคลื่อนไหวอีกครั้ง ดังนั้นสิ่งเดียวที่น่ากังวลในตอนนี้คือ หากนกตัวนี้พลาดโอกาสไป มันจะมีผลกระทบอะไรหรือไม่”

อ๋องหนานหวายรีบโพล่งออกมา “ทหาร ไปสำรวจบริเวณโดยรอบเดี๋ยวนี้ และคอยสังเกตว่ามีคนน่าสงสัยอยู่แถวนี้หรือไม่”

เหล่าทหารที่ได้รับคำสั่งต่างเดินสำรวจรอบ ๆ จวน และแน่นอนว่าพวกเขาสังเกตเห็นคนจำนวนหนึ่งกำลังลอบมองสอดส่องเข้ามาในจวน เมื่อเห็นทหารยามเดินตรวจตรารอบจวน พวกเขาก็รีบเดินจากไปทันที

ทหารนายหนึ่งรีบกลับไปรายงานอย่างรวดเร็ว “ท่านอ๋อง ข้าน้อยสังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินสอดส่องอยู่ข้างนอกจวน และทันทีที่เห็นพวกเรา มันก็รีบเดินหนีไปทันที ถ้าไตร่ตรองจากรอยเท้าแล้ว ดูเหมือนว่าพวกมันจะเป็นเชี่ยวชาญกำลังภายในขอรับ”

อ๋องหนานหวายและชางชิวต่างหันมองหน้ากันราวกับคาดเดาเอาไว้แล้ว

อ๋องหนานหวายกัดฟันกรอด ไม่คิดเลยว่ามู่หรงเจี๋ยจะกลับมายังเมืองหลวงเพื่อจัดการตน

ทั้งสองมีสายเลือดเดียวกันแท้ ๆ เหตุใดเขาถึงทำเช่นนี้?

ชางชิวคำนวณเหลี่ยมที่เหลือพลางกล่าว “ท่านอ๋อง คืนนี้เป็นค่ำคืนแห่งหายนะ แต่หลังจากคืนนี้ก็จะค่อย ๆ ทุเลาลง”

“เช่นนั้นคืนนี้ข้าไม่ควรออกจากจวนรึ?” อ๋องหนานหวายขมวดคิ้ว

“ถูกต้องขอรับ!” ชางชิวตอบขณะเก็บกระดองเต่า

“อย่างไรก็ตาม งานเลี้ยงคืนนี้เป็นงานเลี้ยงระดับรัฐ หากข้าไม่เข้าร่วม องค์จักรพรรดิอาจเกิดความสงสัยก็เป็นได้” อ๋องหนานหวายกล่าวด้วยน้ำเสียงลำบากใจ

ชางชิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อ้างว่าป่วยสิขอรับ หากองค์จักรพรรดิจะสงสัยและส่งคนมาตรวจสอบ ข้าเตรียมแผนการดี ๆ เอาไว้รับมือกับพวกเขาแล้ว”

“อะไรนะ?” อ๋องหนานหวายครุ่นคิดชั่วครู่ “ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้แล้ว ดังนั้นทางรอดเดียวคือเชื่อฟังท่านอาจารย์”