บทที่ 1113

“องค์หญิงช้าก่อน” ฮองเฮาหยุดนางเอาไว้ “องค์หญิงพาน้องชายของข้าเข้ามาในวังมิใช่หรือ? ฝ่าบาทจึงรับสั่งให้ข้าจัดการเรื่องนี้ หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก ข้าคงต้องไต่ถามองค์หญิง”

แน่นอน!

องค์หญิงอันยกริมฝีปากขึ้นเผยให้เห็นรอยยิ้มประชดประชัน หรือว่า..

เขารู้แล้วว่าหากจัดการเฉากั๋วจิ้ว ฮองเฮาจะต้องโต้แย้งเรื่องนี้ แต่หากปล่อยให้ฮองเฮาจัดการกับเฉากั๋วจิ้วด้วยตนเอง สิ่งต่าง ๆ ก็จะง่ายดายขึ้น

แม้ฮองเฮาจะเห็นแก่ตัว แต่นางต้องรักษาภาพลักษณ์ของตนเองอย่างแน่นอน

แม้เขาจะทำความผิดร้ายแรง ทว่าฮองเฮากลับทำให้เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งเท่านั้น

“ข้าจะรู้เรื่องราวทุกอย่าง แต่อาเปิ่งจะเป็นคนตอบเองเพคะ” องค์หญิงอันกล่าวก่อนกลับไปที่หมู่บ้านมู่ไจ้

นางไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฮองเฮากั๋วจิ้วจะถูกลงโทษอย่างไร เพราะเขาเป็นเพียงเครื่องมือของนางและองค์จักรพรรดิ

อย่างไรก็ตาม นางไม่ได้เป็นเจ้าของเครื่องมือชิ้นนี้หรอก เพียงแต่ยืมมาใช้เท่านั้น

นางจงใจหลอกใช้เฉากั๋วจิ้วเพื่อให้คนอื่นหวาดกลัวตน ทั้งยังประกาศเรื่องที่มู่หรงเจี๋ยและเซี่ยจื่ออันเดินทางมายังเป่ยโม่ เพื่อรักษาโรคระบาดได้อย่างถูกจังหวะอีกด้วย

นางอดไม่ได้ที่จะชื่นชมกลอุบายอันร้ายกาจของมู่หรงเจี๋ย

เขาไม่ต้องสูญเสียทหารแม้แต่นายเดียว ไม่ใช้เงินแม้แต่หยวนเดียว ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถพลิกสถานการณ์ทั้งหมดได้ แม้จะช้าไปสองวันก็ตาม

เมื่อกลับมาที่หมู่บ้านมู่ไจ้ องค์หญิงอันก็ดึงตัวมู่หรงเจี๋ยเจ้ามาใกล้พร้อมเอ่ย “ท่านรู้ได้อย่างไรว่าฝ่าบาทจะป้ายสีว่าท่านเป็นผู้ขโมยดาบศักดิ์สิทธิ์ไม่สำเร็จ? แล้วท่านเดาได้อย่างไรว่าเฉากั๋วจิ้วจะมาที่หมู่บ้านมู่ไจ้?”

มู่หรงเจี๋ยสวมชุดแขนยาวสีขาว เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ในมือถือจอกสุราขณะเผยท่าทีห่างเหิน