บทที่ 1125

ระยะฟักตัวของกาฬโรคคือสองถึงแปดวัน หากจะลงจากภูเขาต้องกักตัวประมาณแปดวัน

แต่ในระหว่างแปดวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นข้างนอกบ้าง?

ไม่มีใครกล้าคาดเดา…

คืนนั้นใต้เท้าซู่มู่กลับมา หลังจากได้ยินว่าเขากลับมาแล้ว จื่ออันก็ไปหาเขาทันที

“พระชายา เกิดอะไรขึ้น?” ใต้เท้าซูมู่ซีดเซียวเล็กน้อย เมื่อเขาเห็นจื่ออันเดินเข้ามา ก็ลุกขึ้นต้อนรับอย่างรวดเร็ว

“ใต้เท้าซู ท่านพอจะมีวิธีติดต่อกับองค์หญิงบ้างหรือไม่?” จื่ออันถาม

ใต้เท้าซูมู่พยักหน้า “มีขอรับ พรุ่งนี้ข้าสามารถลงจากภูเขาได้ แต่พระชายามีเรื่องสำคัญใดที่ต้องบอกองค์หญิงโดยตรงหรือ?”

“ยังลงจากภูเขาไม่ได้ ตอนนี้เราสรุปสาเหตุของโรคคร่าว ๆ ได้แล้ว มันคือกาฬโรค ถือเป็นโรคติดต่อชนิดร้ายแรง วันนี้เจ้าลงจากภูเขาแล้วได้ติดต่อกับใครบ้างหรือไม่?”

สายตาของใต้เท้าซูหลบเลี่ยงเล็กน้อย “ข้ากลับบ้าน”

จื่ออันขมวดคิ้ว “เหตุใดจู่ ๆ ถึงอยากกลับบ้านขึ้นมา?”

ใต้เท้าซูกล่าวว่า “วันนี้เมื่อองค์ชายเจิ้นกั๋วเสด็จมาเยือน เขาได้นำทหารยามซึ่งเป็นเพื่อนบ้านของข้ามาด้วย เขาแจ้งให้ข้าทราบว่าบุตรชายของข้ามีไข้สูง ดังนั้นจึงต้องกลับไปตรวจดูเป็นการด่วน”

“เช่นนั้นก็หมายความว่าเจ้าได้สัมผัสใกล้ชิดกับลูกชายของเจ้าโดยตรงน่ะสิ?” จื่ออันเริ่มกังวล “ถ้าอย่างนั้นเจ้าต้องหาคนนำยาออกไปส่งให้กับครอบครัวของเจ้าโดยเร็ว เพื่อที่พวกเขาจะได้กินป้องกันไว้”

ใต้เท้าซูสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง “กินยาหรือ? หากเป็นยาลดไข้นั้นไม่จำเป็นหรอก เมื่อข้ากลับไปถึงไข้ของเขาก็ลดลงแล้ว”

“เปล่า หากเราเคยสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย เราก็อาจเป็นพาหะนำเชื้อไปติดคนอื่นได้เช่นกัน โรคนี้ถือเป็นเชื้อที่สามารถแพร่ระบาดได้ง่าย ทั้งยังมีอันตรายถึงชีวิต เมื่อติดต่อผ่านการหายใจ ลูกชายของเจ้าที่บ้านป่วยเป็นไข้ ภูมิต้านทานในร่างกายต่ำพออยู่แล้ว ยิ่งมีเจ้าเป็นพาหะของเชื้อไปสัมผัสอีก เขาอาจจะติดเชื้อได้”

ใต้เท้าซูประหลาดใจ “รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”

“ใช่…” จื่ออันอธิบายให้เขาฟังว่ากาฬโรคนี้ร้ายแรงเพียงใด รวมถึงจำนวนผู้เสียชีวิตด้วย