บทที่ 1130

ชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

หมอจากกรมฮุ่ยหมินต่างหยุดมือแล้วมารวมตัวกัน ราวกับว่ากำลังดูการแสดง

“พระชายา เกิดอะไรขึ้นกับใต้เท้าซู? เหตุใดท่านถึงมัดคอใต้เท้าซูเช่นนี้?” หลี่ฝูก้าวขึ้นมาข้างหน้าพลางถาม

เซี่ยจื่ออันไม่ตอบ และยังคงลากอีกฝ่ายต่อไป

เมื่อทหารของซูมู่เห็นว่าเขากำลังถูกเซี่ยจื่ออันลาก ทุกคนก็เข้าไปล้อมนางเอาไว้ ทว่าพวกเขาเคารพจื่ออันมาโดยตลอด จึงไม่กล้าก้าวเข้าไปขัดขวางนาง

จนกระทั่งพวกเขาเห็นว่าซูมู่กำลังจะขาดอากาศหายใจ ทหารนายหนึ่งก็เดินไปข้างหน้าเพื่อหยุดนาง “พระชายา ใต้เท้าซูกำลังจะขาดอากาศหายใจแล้ว โปรดปล่อยเขาแล้วพูดคุยกันตรง ๆ เถิดพ่ะย่ะค่ะ”

จื่ออันยืนนิ่งพลางกวาดสายตามองชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ทีละคน หลิวหลิ่วและคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ทางทิศตะวันตกมองนางด้วยความประหลาดใจเช่นกัน จื่ออันจึงคลายเชือกบ่วงบาศเล็กน้อยเพื่อให้ซูมู่ได้หายใจ

จากนั้นจื่ออันก็หันมองไปรอบ ๆ แล้วกล่าวเสียงดัง “ใต้เท้าซูของพวกเจ้าคิดว่าสาเหตุที่ข้าเดินทางมายังเป่ยโม่ เพราะต้องการก่อสงครามระหว่างสองประเทศ ไม่ได้มาเพราะต้องการรักษาโรคระบาดแต่อย่างใด ข้าจึงอยากจะถามทุกคนว่า พวกเจ้าที่อยู่ที่นี่มีใครสงสัยในตัวข้าเหมือนใต้เท้าซูบ้าง?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นถูกกล่าวออก สถานที่แห่งนั้นก็เกิดความโกลาหลทันใด

ทว่าพวกเขาไม่ได้ตำหนิซูมู่ เพราะเขาต้องมาประจำการอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวเพื่อช่วยบรรเทาภัยพิบัติ ดังนั้นเหล่าชาวบ้านจึงรู้สึกขอบคุณเขายิ่งนัก