บทที่ 1131

คำพูดของหมอจากกรมฮุ่ยเหมินเปรียบเสมือนหนามทิ่มแทงใจชาวบ้าน แท้จริงแล้วนางเป็นหมอเทวดามิใช่หรือ? ตอนนี้นางอยู่หมู่บ้านมู่ไจ้มาระยะหนึ่งแล้ว แต่เหตุใดพวกเขาถึงไม่เห็นใบสั่งยาเลย?

ผู้ป่วยโรคระบาดเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่นางเพียงสั่งสั่งให้กำจัดหนูและแมลงศัตรูพืชเท่านั้น โรคนี้เกี่ยวอะไรกับหนูและแมลงเล่า? อาการป่วยของมนุษย์คงไม่เกิดมาจากหนูใช่หรือไม่?

เมื่อเป็นเช่นนั้น ทุกคนจึงกระซิบพร้อมมองจื่ออันด้วยสายตาสงสัยและซับซ้อน

อย่างไรก็ตาม อดีตผู้นำหมู่บ้านผ่านโลกมามาก เขาก้าวขึ้นไปข้างหน้าพลางโบกมือ “ทุกคน โปรดอดทนฟังสิ่งที่ข้ากำลังจะพูดด้วยเถิด”

อดีตผู้นำหมู่บ้านเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูง เมื่อเขาก้าวออกมาทุกคนจึงเงียบไป

อดีตผู้นำหมู่บ้านกระแอมพลางกล่าวว่า “แม้ว่าพระชายาจะไม่ได้รักษาผู้ใดตั้งแต่มาถึงที่นี่ แต่ระยะที่ผ่านมามีชาวบ้านติดเชื้อน้อยลงกว่าเมื่อก่อนนักใช่หรือไม่? ก่อนหน้านี้หมู่บ้านมู่ไจ้ของเราจะต้องมีผู้ติดเชื้ออย่างน้อยสี่ถึงห้าคนภายในหนึ่งวัน แต่ทุกวันนี้มีผู้ติดเชื้อเพียงหนึ่งคนต่อวันเท่านั้น และสิ่งนี้คือผลงานของพระชายามิใช่หรือ? นอกจากนี้ ผู้ป่วยสองคนที่ถูกย้ายเข้าไปในหอผู้ป่วยยังไม่ตาย และอาการของพวกเขาก็ทรงตัว เห็นได้ว่าแม้รายชื่อยาที่พระชายาระบุจะไม่สามารถรักษาโรคให้หายขาดได้ในทันที แต่ก็ได้ผลไม่น้อย ข้าเชื่อว่าหากเราให้เวลาพระชายามากกว่านี้ นางจะต้องคิดค้นวิธีรักษาโรคระบาดได้อย่างแน่นอน ในเมื่อหมู่บ้านมู่ไจ้ของพวกเราเป็นเช่นนี้แล้ว มันจะแย่กว่านี้สักเท่าไรเชียว? เช่นนั้นพวกเจ้าอย่าคิดสงสัยเลย หากต้าโจวและเป่ยโม่ต้องการก่อสงครามจริง ก็สามารถยกทัพมารบกันได้ เหตุใดถึงต้องส่งพระชายามาที่นี่ด้วย? การกระทำเช่นนี้มิใช่เป็นการช่วยเป่ยโม่หรอกหรือ?”

ผู้นำหมู่บ้านมู่ไจ้ที่ตั้งอยู่บนภูเขาสามารถกล่าวคำเหล่านั้นที่สร้างความประทับใจให้แก่จื่ออันได้

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องที่น่าประหลาดใจ เนื่องจากหมู่บ้านมู่ไจ้และตระกูลฉินเป็นพันธมิตรกัน ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลา เพราะได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่เห็นและได้ยินอยู่ประจำ

ทันทีที่ผู้นำหมู่บ้านคนเก่ากล่าวเช่นนั้น ความสงสัยของเหล่าชาวบ้านก็หมดไป

ถึงกระนั้น สิ่งนี้กลับทำให้ซูมู่วิตกกังวลและโกรธมากกว่าเดิม เพราะเขาสามารถสัมผัสได้ว่าชาวบ้านทุกคนเชื่อในตัวจื่ออัน ซึ่งสิ่งนี้คือเป้าหมายของนางและนางก็ทำสำเร็จแล้ว