บทที่ 30

หลังจากจื่ออานฟังเสียงชีพจรแล้ว ก็เริ่มทำการตรวจอื่น ๆ เนื่องจากองค์จักรพรรดิเหลียงยังอยู่ในอาการโคม่า เธอจึงไม่สามารถวินิจฉัยได้ว่าองค์จักรพรรดิเหลียงได้รับบาดเจ็บจากอาการชักครั้งใหญ่ที่ใด เธอสามารถตรวจได้ด้วยเข็มเท่านั้น เมื่อเส้นเมอริเดียนถูกปิดกั้น หมายความว่ามีการบาดเจ็บ หรือปัญหาในบริเวณใกล้เคียง

วิธีการทดสอบนี้น่าเชื่อถือมาก ศาสตราจารย์หลินได้ทำการวิจัย และผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน

เมื่อพบสิ่งกีดขวาง เธอจะกดนิ้วลงเบา ๆ ตรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า ทุกคนที่มาทางนี้กำลังดูอยู่ องค์รัชทายาทมองผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิอย่างประชดประชัน คิดในใจ ถ้าหากเจตจำนงของการแต่งงานยังดำเนินต่อไป กลัวว่ามู่หรงเจี๋ยจะฆ่าหญิงสารเลวนี้ ใครเล่าจะทนให้ภรรยาไปแตะร่างของชายคนอื่นได้?

ด้วยวิธีนี้การตรวจสอบนี้ จนเจอปัญญาที่จะตรวจ ดังนั้นจึงต้องใช้เวลานาน จื่ออานก็อดทนต่อความเจ็บปวด และอ่อนเพลียมาก แม่นมก็ให้ชาแก่เธอในเวลาที่เหมาะสม เธอดื่มมันในจิบเดียว หลังจากดื่ม ทำให้เธอรู้สึกหิว

หมอหลวงหลิวค่อย ๆ คลายความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นในใจ ไม่ว่าองค์จักรพรรดิเหลียงจะดีขึ้นหรือไม่ เขาก็ถูกลิขิตไว้ให้มาชดใช้ความผิด ดังนั้น เขาจึงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของจื่ออาน มองหาสิ่งที่จะตัดสินสภาพร่างกายขององค์จักรพรรดิเหลียง เพื่อที่เขาจะสามารถชดเชยความเจ็บป่วยของเขาได้

เขาเชื่อเสมอว่าทักษะทางการแพทย์ของเซี่ยจื่ออานนั้นด้อยกว่าเขา ตราบใดที่เซี่ยจื่ออานวินิจฉัยอาการเจ็บป่วยได้ เขาก็จะสามารถสั่งยาที่ถูกต้องได้

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ก่อนที่จื่ออานจะถอนเข็ม เกือบครึ่งหนึ่งของร่างกายของเธอรู้สึกมึนงง แต่กลับไม่สามารถปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เพราะทุกคนอยู่ที่นั่นรอเธออยู่

ดังนั้นเธอจึงยืนขึ้นโค้งคำนับฮองเฮาและมู่หรงเจี๋ย และกล่าวว่า “ฮองเฮา ท่านอ๋อง ฝ่าบาทองค์จักรพรรดิเหลียงทรงได้รับบาดเจ็บที่คอและขา หลังจากการอาการกำเริบ…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ หมอหลวงหลิวพูดอย่างเย็นชา “บาดเจ็บที่คอและขาเหรอ? พูดไร้สาระ มันบาดเจ็บที่คอได้ยังไง? ส่วนขาซ้ายของฝ่าบาทองค์จักรพรรดิเหลียงนั้นแต่เดิมนั้นไม่ดีอยู่แล้ว”

ฮองเฮาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วเบา ดวงตาของเธอค่อนข้างเฉียบคม ดังนั้นหมอหลวงหลิวจึงกลัวและหยุดปากของเขาทันที