บทที่ 32

จื่ออานรู้สึกมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบกลับฮองเฮาว่า “บรรเทาอาการหายใจลำบากด้วยยาต้มหรือเพคะ แม้ว่าจะช่วยบรรเทาอาการได้แต่ก็ทำได้ช้ามาก อีกทั้งวิธีนี้เราไม่สามารถล่วงรู้ได้ว่าเหตุใดจะเกิดขึ้นเพคะ”

ฮองเฮาโบกมือไปมา และตอบกลับอย่างแข็งกร้าวว่า “จงทำตามแบบแผนของวังหลวง”

จื่ออานเหลือบมองไปทางมู่หรงเจี๋ย มู่หรงเจี๋ยจึงเหลือบมองไปทางฮองเฮา เพื่อบอกเป็นนัยว่าต้องการจะปรึกษาหารือด้วย

ฮองเฮาก้าวเดินออกมาข้างหน้าและพูดอย่างเฉียบขาดว่า “ท่านอ๋อง ท่านไม่จำเป็นต้องกล่าวคำใดอีก นี่เป็นความปรารถนาจากเปิ่นกงอย่างเด็ดขาดแล้วว่า มิอาจให้ทำการรักษาด้วยการฝังเข็มได้อีกครั้ง”

“ฮองเฮา ทำไมท่านจึงรู้สึกกังวลใจนัก? อาซินอาการดีขึ้นเพราะเซี่ยจื่ออานทำการฝังเข็มให้มิใช่หรือ”

“มันไม่เหมือนกัน!” หัวใจของฮองเฮารู้สึกถึงความเจ็บปวดทรมานที่ยากจะกำจัดออกไปได้ แท้จริงแล้วเธอเชื่อมั่นในความชำนาญทางการแพทย์ของเซี่ยจื่ออาน แต่เธอกลัวที่จะสูญเสียลูกชายของเธอไป และเธอไม่อยากเสี่ยงกับภัยอันตรายใดอีก

มู่หรงเจี๋ยกำลังจะพูดต่อ ทันใดนั้นฮองเฮาก็หมุนตัวกลับมาและพูดว่า “นำรูปประคำมา ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อติดตามการรักษาลูกชายของข้า ข้าจะคอยดูว่าภูตผีปีศาจร้ายตนใดจะนำชีวิตเขาไป”

เซี่ยจื่ออานไม่เข้าใจว่าเหตุใดฮองเฮาจึงคัดค้านการฝังเข็มถึงเพียงนี้ เมื่อตอนทำการฝังเข็มองค์จักรพรรดิเหลียง เธอก็เข้ารับการฝังเข็มด้วยเช่นกัน เธออยากรู้ว่าเหตุใดฮองเฮาจึงรู้สึกไม่พอใจในการฝังเข็มเพื่อรักษาอาการหายใจที่ติดขัดขององค์จักรพรรดิเหลียงยิ่งนัก

ในฐานะหมอ เธอจึงจำเป็นต้องต่อสู้เพื่อคนไข้ของเธออีกครั้ง เธอจึงพูดขึ้นว่า “ทูลฮองเฮาเพคะ ถ้าอาการหายใจติดขัดขององค์จักรพรรดิเหลียงไม่ได้รับการรักษาทันที จะเป็นอันตรายต่อพระองค์มากนะเพคะ”

“ต่อให้อันตรายแค่ไหนก็ไม่อันตรายเท่ากับการรักษาแบบฝังเข็ม” ฮองเฮาตอบกลับอย่างเย็นชา

เซี่ยจื่ออานคิดไตร่ตรองอยู่ชั่วขณะหนึ่ง เธอรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างอยู่ภายในใจของฮองเฮา เธอจึงพูดกับหยวนพ่านว่า “นายท่าน ข้าว่าพวกเรามาปรึกษาเรื่องแผนการรักษากันไหมเจ้าคะ”

“ได้สิ!” หยวนพ่านเชื่อว่าเธอรู้สาเหตุของอาการป่วยมาตั้งแต่แรกอย่างแจ่มแจ้ง เขาเหลือบมองไปทางผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และพูดว่า “ท่านอ๋อง จากแผนการรักษาเบื้องต้น ท่านสามารถคัดค้านได้ แต่ถ้าท่านคิดว่ามีความเป็นไปได้ ก็ขอให้ท่านช่วยทูลกับฮองเฮา พ่ะย่ะค่ะ”

หยวนพ่านบอกกับมู่หรงเจี๋ยโดยตรงเพื่อหลีกเลี่ยงการระแวง เพราะเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแผนการรักษาที่ชัดเจนของเซี่ยจื่ออาน ดังนั้นเขาจึงให้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมอยู่เป็นพยาน เพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาพูดทั้งหมดนี้เป็นความคิดของเซี่ยจื่ออาน