บทที่ 338

ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยกันจื่ออัน “อาศัยช่วงเวลานี้ เจ้ากับฮูหยินรองก็ไปยังเรือนด้านข้างเถอะ”

จื่ออันและเหลียงซื่อลุกขึ้นยืน เหลียงซื่อย่อตัวคำนับให้แก่ทุกคน “ทุกท่านเชิญดื่มกันตามสบายเจ้าค่ะ ข้าขอตัวไปก่อนนะเจ้าคะ”

“ฮูหยินเชิญตามสบาย!” ชุยไท่เฟยและเหล่าไท่จวินต่างเอ่ยพูด

จื่ออันเดินไปได้เพียงสองก้าว จู่ ๆ ก็หันกลับมามองยังฮูหยินผู้เฒ่า “ใช่แล้ว ท่านย่า หลานสาวลืมพูดกับท่านย่าเรื่องหนึ่ง เมื่อครู่หลานสาวเอ่ยถามเซี่ยฉวน ข้าต้องการเด็กรับใช้หน้าห้องกุ้ยหยวน เซี่ยฉวนบอกว่าจะต้องถามความเห็นจากท่าน”

ฮูหยินผู้เฒ่าโบกมือ “หากว่าเรือนเจ้าขาดคนแล้วย้ายไปให้เจ้าเป็นพอ

“เจ้าค่ะ ขอบพระคุณท่านย่า” จื่ออันย่อตัวคำนับ หมุนกายออกไป

เซี่ยฉวนนำเหลี่ยงซื่อที่ใส่ชุดมังกรไฟเข้ามา ตรงไปที่ห้องด้านข้าง

ระหว่างทางเดินนั้น เซี่ยฉวนเอ่ย “คุณหนูใหญ่ ในเมื่อท่านเอ่ยถามฮูหยินผู้เฒ่าแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเองก็เอ่ยออกมาแล้ว กลับไปบ่าวจะเอาสัญญาขายตัวส่งไปให้ท่าน”

จื่ออันเอ่ยกลับ “ลำบากพ่อบ้านแล้ว”

เซี่ยฉวนมุมปากมียิ้มเย็นปรากฎขึ้น “บ่าวสมควรทำแล้วขอรับ”

รอเจ้าตายก่อน ค่อยฆ่ากุ้ยหยวนส่งให้ไปรับใช้เจ้า

เข้ามายังห้องด้านข้างแล้วนั้น จื่ออันมองสถานการณ์ไปยังรอบ ๆ ทิศ ในห้องนั้นมีหน้าต่างอยู่สามบาน ล้วนปิดไว้อย่างแน่นหนา

ภายในห้องนั้น มีกลิ่นบางอย่างแปลก ๆ สายตาจื่ออันสอดส่ายไปทั่ว บนมุมห้องและพื้นต่างก็พบรอยเปียกชื้น ราวกับน้ำมันจุดไฟ

ในใจจื่ออันนั้นคาดเดาได้แล้ว

ของขวัญจากบ้านฝั่งมารดาของซีเหมินเสี่ยวเยว่นั้นถูกวางไว้ในเรือนด้านข้าง ยังมิได้เก็บเข้าคลังของจวน

และของขวัญที่จะส่งตอบกลับนั้นจวนได้จัดเตรียมไว้นานแล้ว จัดเตรียมไว้บนโต๊ะกองใหญ่นั้น และที่จื่ออันต้องทำนั้นคือ นำใบรายการของขวัญนั้นมาตรวจสอบ จัดวางลงในลังด้วยตนเองเพื่อให้คนของจวนจิ้นกั๋วกงนำกลับไป