บทที่ 433

จื่ออันเพิ่งจะออกไป ป้าหลานยู่ก็เข้ามา

เสี่ยวซุนที่เห็นนางเดินเข้ามา ในใจก็รู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย เดินเข้าไปกล่าวทักทาย "ท่านป้ามาด้วยเรื่องอันใด? คุณหนูใหญ่เพิ่งจะออกไปเจ้าค่ะ"

ป้าหลานยู่ยิ้มเล็กน้อย "ข้าเห็นแล้ว แล้วมันจะยังไง ข้าไม่ได้มาหาคุณหนูใหญ่ ข้ามาตามให้เจ้ากับกุ้ยหยวนไปช่วยงานหน่อย"

"ช่วยงาน?" เสี่ยวซุนตกใจเล็กน้อย ในจวนมีคนตั้งมากมาย เหตุใดถึงมาเรียกใช้คนจากเรือนเซี่ยจื่อหย่วน?

"ใช่" เหมือนว่าป้าหลานยู่จะมองออกว่าเสี่ยวซุนรู้สึกสงสัย "เพราะว่าที่ด้านหลังสวนดอกไม้มีการก่อสร้าง คุณหนูใหญ่ยังพูดว่าต้องการตัดขาดตรงส่วนทางเดินกับภูเขาหินประดับ คนในจวนส่วนใหญ่ต่างก็ไปช่วยกันหมดแล้ว ทางด้านของฮูหยินผู้เฒ่าก็ขาดแคลนคนที่จะเรียกใช้งาน จึงจะใช้ให้เจ้ากับกุ้ยหยวนออกไปซื้อของให้หน่อย"

เสี่ยวซุนเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของนางดูไม่ดุร้ายเหมือนแต่ก่อน ความต่อต้านที่มีในใจจึงลดลง นางจึงกล่าว "ท่านป้ารอสักครู่ ข้าจะเข้าไปบอกกุ้ยหยวนเสียหน่อย"

"ได้ รีบไปเถิด" หลานยู่ยิ้มกล่าว

เสี่ยวซุนย่อตัวคำนับ แล้วเข้าไปด้านใน

นางยังทิ้งความห่วงใยเอาไว้ และได้สั่งตาวเหล่าต้า "หลังจากที่ข้ากับกุ้ยหยวนออกไปแล้ว เจ้าห้ามออกไปจากเรือนเซี่ยจื่อหย่วนเด็ดขาด จะต้องปกป้องเสี้ยนจู่ให้ดี เข้าใจหรือไม่?"

กุ้ยหยวนเอ่ยถาม "เสี่ยวซุน เจ้าคิดว่านางอยากทำร้ายเสี้ยนจู่อย่างนั้นเหรอ?"

เสี่ยวซุนส่ายหัว "ข้าไม่รู้ แต่ว่าห่วงเอาไว้ก็ดี"

ตาวเหล่าต้าตบที่อก "พวกเจ้าไปเถิด ข้าจะปกป้องเสี้ยนจู่เอง ตอนนี้นางอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องตำรา

เสี่ยวซุนยิ้มตอบ "ดี ข้าเชื่อใจเจ้า"

กุ้ยหยวนเห็นว่ามีตาวเหล่าต้าอยู่ก็รู้สึกวางใจ เพราะเคยเห็นเขาแสดงฝีมือมาแล้ว พอได้ยินเขาพูดเช่นนี้จึงได้พูดกับเสี่ยวซุน "พวกเรารีบไปกันเถิด จริงสิ เมื่อสองวันก่อนเสี้ยนจู่บอกว่าต้องการซื้อตำรา พวกเราช่วยนางซื้อกลับมาก็แล้วกัน"