บทที่ 48

เขาส่งใบสั่งยาให้เด็กผู้ชาย และสั่งให้พวกเขาลงไปรับยา เพื่อนำมารักษาให้หายดี จื่ออานถอดเสื้อผ้าขององค์จักรพรรดิเหลียง นางกระซิบกับองค์จักรพรรดิเหลียง “ฝ่าบาท ข้าจะช่วยพลิกตัว ข้าจะฟังเสียงจากหลังของท่าน”

องค์จักรพรรดิเหลียงพยักหน้า ไม่พูดสิ่งใด สีหน้าเขียวช้ำ หายใจไม่สะดวก

หมอหลวงและข้ารับใช้หยางที่มารอ เห็นจื่ออานแนบหูบนหลังองค์จักรพรรดิเหลียง ภาพแบบนี้จริง ๆ แล้วห้ามมอง หลายคนหันหน้าหนี

ไร้ยางอายเสียจริง ๆ รักษาแบบนี้ได้ที่ไหนกัน?

การใช้หูฟังสู้การใช้หูฟังของแพทย์ไม่ได้ แต่ถึงแม้ว่าจะฟังเช่นนี้ ก็ยังสามารถได้ยินเสียงปอด การแสดงออกของจื่ออานก็ค่อนข้างจริงจัง

องค์รัชทายาทเสด็จกลับมา เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ พระองค์พูดกับมู่หรงเจี๋ยว่า “ท่านอา คู่หมั้นของท่านแปลกเสียจริง”

มู่หรงเจี๋ยไม่ต้องการคุยกับเขา ไม่หันแม้แต่ศีรษะ เพียงแค่มององค์จักรพรรดิเหลียงด้วยท่าทางที่มืดมน

องค์รัชทายาทพูดกับตัวเอง เขาพูดต่อว่า “ราชสำนักหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเซี่ยจื่ออานจะสามารถรักษาท่านพี่ได้ แทบรอไม่ไหวที่จะเห็นท่านแต่งงานกับชายาที่ดีคนนี้ และกลับไปพร้อมนาง”

ไม่มีใครพูดอะไร เขาจึงนั่งบนเก้าอี้ มือทั้งคู่ของเขาพิงอยู่ที่หลังเก้าอี้ ศีรษะหนุนบนฝ่ามือ และเขามองไปที่จื่ออานด้วยความดูถูก

จื่ออานแยกเยื่อหุ้มหัวใจ และเส้นลมปราณของปอดออก แล้วเริ่มฝังเข็ม

เข็มยาวทั้งสิบสองเข็ม ทั้งหมดจะถูกฝังเป็นแนว

จากนั้น เธอก็หันกลับมาถามหยวนพ่านว่า “ท่านมีโกฐจุฬาลัมพาจีนหรือไม่”

“มีสิ เป็นพืชชั้นยอดทีเดียว”

“รบกวนท่านขอให้ใครก็ได้นำไปบดให้เป็นผง ยิ่งละเอียด ยิ่งดี”

“บดเป็นผงรึ เหตุใดต้องทำเช่นนี้นี้” หยวนพ่านงุนงง โกฐจุฬาลัมพาจีนใช้เฉพาะไล่แมลง ส่วนใหญ่ใช้จุดไฟ การบดเป็นผงจะมีผลอย่างไรกัน

“การฝังเข็ม การฝังเข็มเป็นเพียงหนึ่งในขั้นตอน เรายังต้องใช้วิธีการนำเอาสมุนไพรซึ่งเผาร้อน แล้วมานาบตรงตำแหน่งที่ฝังเข็มด้วย” จื่ออานอธิบายสั้น ๆ